سلام شاپرک عزیز..مادر مهربان...
عصبانیت شما از غذا نخوردن بچه خیلی هم دور از ذهن نیست...متاسفانه کودکان زیادی به این عارضه دچارند که عوامل مختلفی مثل کم خونی در اون دخیل اند.منم فرزندان خواهرام همینطورن....و نگرانی رو در چهره مادراشون میبینم.....
اما یه نکته هم بسیار موثره و اون حالات شماست که قطعا به بچه منتقل میشه....شما اگه سرحال باشین به صورت انرژی مثبت به اون منتقل میکنین و همچنین برعکس....من بچه های آروم و بی دردسرو در کنار مادران صبور و خونسرد دیدم...این تجربه منه...پس سعی کنین قلبا آروم باشین نه اینکه تنها ظاهرا خودتونو کنترل کنید.,کمی خونسرد باشین و نگرانیتونو کم کنید....ریتم تپش قلب شما رو بچه شما میفهمه و مثل آواز باهاش همخوانی میکنه..پس مراقب خودتون باشین.,
چند راهکار هم میتونید انجام بدین...
همیشه از خدا کمک بگیرین ...من بچه های خواهرمو وقتی اذیت میکنن و نمیخابن با صلوات میخابونم ..واقعا تاثیر داشته و براحتی خوابیدن.
با بچتون بیشتر بازی کنین با نهایت رفتار کودکانه..بخندونیدش وبگذاریدصمیمیت بینتون هر روز بیشتر بشه. چون احتمال میدم بچه شما اکثر اوقات با خودش خلوت داره و سر احتیاجاتش بهش نزدیک میشین
سعی کنین میان وعده ندید و فاصله بین وعده ها رو زیاد کنید تا گرسنه تر باشه..
غذاهای مختلفو امتحان کنید ببینید به کودوم بیشتر رغبت داره ولی عجله نکنین چون ازون ها هم دوقاشق بیشتر نمیخوره..
اگه نگران کمبود ویتامین هستین آبگوشت یا ماهیچه خیلی کوچیک که آبش یه فنجون بشه رو بهش بدید..اگه نخورد مثل دارو با سرنگ بدین..چهار مغز هم آسیاب کنین یه قاشق بدین...اگه یکسال به بالاس عسل بدین..
موقع غذا عروسکاشو بیارین به اونا هم غذا بدید و در بینش به خودش...
با دست بهش غذا بدین...قاشق رو من اصلا قبول ندارم.,.برای زیر دوسال...
...ولی اصلا به بچتون فشار نیارین بخور بخور...بیشتر حالت دفاعی میگیرن و نمیخورن..
اینها گزیده ای از تجربیات شخصی من بود..امیدوارم بکارتون بیاد