توهین و بد دهنی شدید خانمم داره منجر به طلاقمون میشه

[tommy]

-----------------------------------------------------
سلام
ممنون از راهنمایی و کامن شما
واقعیت احساس کردم شرایط نسبتاً مشابهی است و شنیدن این حرفها، حال آدم را بهتر میکند چون دقیقا همین هست که شما میگید. در اون دوران شدیدتر است و شکی ندارم که خانمم منو دوست داره، خیلی هم زیاد اما به قول خودشون میگند که اولا قبلا سر دیگران خالی می کردم! دقیقا مثل حرف مشا و ثانیاً میگند که من وقتی از تو عصبانی ام هر کاری میکنم که تو رو اذیت کنم!!!!

من از این نگرانم چون روز به روز پرده های بیشتریی پاره شده و چارچوب ها خراب تر و باز تر میشه.

ببخشید شفاف میگم چون اینجا کسی ، کسی را نمیشناسد و فضای مناسبی برای شفافیت است.
باور بفرمایید نمیخوام خودم آدم خوبه باشم و خانم آدم بده!! از دید خودم تعریف میکنم!
تو دعوا به سختی خودداری میکنم، خشم خودم رو کنترل میکنم که حرفی نزنم، میگه از این بی تفاوتی و خون سردیت حالم بهم میخوره!!! از بی عرضگیت هست بدبخت!! مرد نیستی!! طلاق بده!! ...
حرفی بزنم، صد برابر شاید 10000 برابر اوضاع بدتر میشه ...

جمله همسرتون جالب بود برام، نمی دونم شما چی پاسخ میدید اما من این رو چند بار گفتم اما میدونید در عصبانیت چی جواب میده؟؟ فحش میده و تحقیر و توهین! مگه خاک تو سررت!! دوست داشتن تو برای من مهمه! تو کی باشی که دوست داشته باشی!

ببینید شاید این حرفها برای بعضی ها قابل تحمل باشه اما من جایی کار میکنم که مدیر 20 نفر خانم و آقا هستم که تحصیلات بالای لیسانس دارند. این مدل حرف زدن و شنیدن خیلی سنگین هست .

متاسفانه خانمم هم زیبا، هم خوش برخورد و هم مهربونه و شاید خیلی از اطرافیها از بیرون آرزوی زندگی ما رو دارند اما وقتی عصبانی میشه هر حرفی که فکر کنید ممکنه زده بشه تا شکستن ظروف در چند مورد....

نتیجه گیری:
راهکاری که گفتید: "دوم اینکه در حین عصبانیت هرگز دوست ندارم کسی کاری کنه تا بیشتر تحریک بشم" را قبلا یکبار مثل بیرون رفتن از اون شرایط دعوا امتحان کرده بود و خوب جواب میده اما تا جایی که اون دنبالم نیاید و تحریکم نکنه که منم نتونم خودم روکنترل کنم و جواب بدهم و اوضاع بدشود.
اما آخی تا کی؟ تا کی از یک هفته قبل و بعد قاعدگی احتیاط کنم؟ همین میشه 50 درصد عمر!!!
دعوا هم که هست بالاخره!!
خانمم چند ماهه بچه میخواند و خیلی هم علاقه داره اما من هنوز اجازه ندادم و میگم نه.

پر حرفی شد ببخشید
سپاس از لطفتون

به هر حال میدونم خیلی سخته ولی هر کسی نهایتا بنا بر شرایط محیطی و وراثتی یک سری اخلاقیات داره که باید تا حدودی در ازدواج به قولی قلق هم دستتون بیاد چیزی که من میدونم اینه که عصبانیت شما به همون شدت یا حتی کمتر باعث دعوا های خیلی بدی میشه که به قول شما پرده ها بیشتر پاره میشه
میدونم سخته ولی شما یک گوشو در کنید یکی دروازه بخدا من خودم به عنوان کسی که این رفتازهارو دارم خیلی عذاب میکشم ولی دست خودم نیست اما همسرم قلق من دستشه هیچ‌وقت خشم منو شعله ور نمیکنه یا با مهربانی فحش های منو جواب میده (مثلا میگم بی عرضه عرضه یک شیر آب عوض کردن هم نداری اونم میکه جیگر منی یا از این دست حرف ها منم سعی میکنم ادامه ندم ولی گاهی وقت ها با وجود اینکه در مقابل فحش های من حرف های خوب میزنه من باز هم به صورت گستاخانه ای حرف زشت میزنم ولی فقط خدا میدونه که حاضر نیستم یک سرماخوردگی کوچک بگیره) یا اینکه در بدترین شرایط مکان رو ترک میکنه و یکی دو ساعت بعد میاد
البته اینم تو پرانتز بگم از دو سال پیش که مادر شدم رفتارهام خیلی خیلی خیلی صبورانه تر شده و بهتر میتونم خودم رو کنترل کنم یا اینکه چون بچه سرم رو گرم کرده کمتر به پرو پای همسرم میپیچم (اینو همسرم هم میگه که بعد بچه تغییر کردم)
ولی خب صرفا نمیشه بخاطر تغییر خلق و خوی یک طرف تصمیم به بچه دار شدن گرفت باید شرایط جور باشه
موفق باشید