مخالفت پدر با ازدواج

[Ye_Doost]

ممنونم از توجه تون. هیچ وقت منکر این قضیه نمیشم که پدر مادرها صلاح بچه ها رو میخوان. اما پدر من حتی اجازه نمیده طرفشو ببینه یا راجع بهش تحقیق کنه یا مثلا بگه به این دلیل مخالفم ای کاش پدرم با این آقایی که انتخاب منه صحبت میکرد بالاخره مردها بهتر میتونن نکاتی که ما خانوم ها نمی دونیم رو درک کنن و بهم کمک میکرد که خوب تصمیم بگیرم یا راهکاری میداد در جهت پیشرفت زندگی و رابطم. پدر من میگه خیلی معذرت میخوام که این حرفو میزنم همه کردها آدمای بدی ان و سطحشون پایین تر از ماست مثلا میگه یه آدم که تو اون منطقه زندگی میکنه و شعور داره رو به من نشون بده .آدم تا چه حد خودخواه و مغرور! یک دلیل غیر منطقی و بسیار بی ادبانه . در صورتی که مادر ایشون تو کرمانشاه به دنیا اومده و از ۱۵ سالگی تهران زندگی کرده. من تفاوت فرهنگی نمیبینم و از خانوادشون محبت و احترام دیدم و همیشه منو به صبر تشویق کردن و گفتن اشکالی نداره پدر مادرتون صلاحتونو میخوان صبور باشید حل میشه . هیچ انسانی به هیچ انسانی برتری نداره با هر رنگ و اعتقاد و هر نژادی من اینو اصلا قبول ندارم. من پسر عمویی داشتم که ۱۰ سال با دختری که اهل خرم آباد بود دوست بود و ایشون با اینکه پسر بود و ۳۴ سال سنش بود بازهم خانوادش راضی نشدن به این ازدواج چون ایشون کسیو دوست داشت که لر بود و از هم جدا شدن.عمو و زن عموی من بدون اینکه پسرشون بخواد براش صحبت کردن حالا با یه دختری که از نظر خانوادش مناسب بود ازدواج کرده و اصلا زندگی خوبی ندارن جالبه این خانوم با عمو و زن عمومم به مشکل خوردن. پسر عموی من هیچ وقت خونه نیست به بهونه ماموریت تو شهرستانهای مختلف زندگی میکنه. من نمیخوام سرنوشتم مثل پسر عموم شه. نمی خوام خانوادم به جام تصمیم بگیرن. خانواده پدری من بسیار بسیار زیاد خودشونو دست بالا میگیرن و این چیزی نیست که من از احساساتم بگم متاسفانه واقعیت اینه. من صبر میکنم امیدوارم خدا هم کمکم کنه.

حرف شما رو کاملا درک می کنم. ولی زندگی جوری است که خیل مواقع انسان به خواسته هاش نمیرسه. حتی اون هائی که از هر چیز دیگه ای براش مهم هستند. اینکه میگید پدرتون ندیده رد می کنند و باقی قضایا، همه رو دقیقا درک و احساس می کنم. ولی خب چه فایده، چه کار میشه کرد؟ مخصوصا شما که دختر هم هستید. اروپا هم نیست که دو نفری بروید برای خودتون ازدواج و زندگی کنید. شاید بتونید به دادگاه مراجعه کنید و اجازه ازدواج هم بگیرید، ولی اون دیگه براتون زندگی نمیشه. مصیبت میشه

* شما می تونید همینطور ادامه بدید تا سن شما به حدی برسه که نه تنها افراد دیگه ازتون خواستگاری نکنند بلکه همین آقا هم دیگه در اون سن و موقعیت طالب شما نباشه. (آقایان از این نظر محدودیت کمتری دارند)
* یا همین حالا این رابطه رو با همه سختی هاش پایان بدید و سعی کنید ازبین خواستگارهای دیگه کسی رو که خانواده تائید کنند و هم شرایط ممناسب و دلخواه تان رو داشته باشند، انتخاب کنید.
* یا ضرب الاجل زمانی مثلا چند ماه برای خودتون تعیین کنید، اگر در طی این مدت موفق شدید خانواده رو راضی کنید چه بهتر. اگر در اون مدت نشد، بروید دنبال خواسته ای که شدنی باشه.

* اینطور که میگید پدر شما متاسفانه لجوج و نسبت به بعضی قومیت ها بدبین هستند. یا اینکه بدتر، شاید اون ها رو حقیر می دونند. خیلی خیلی بعید می دونم بشه ایشون رو راضی کرد. مگر رگ خوابی داشته باشند. از کسی حرف شنوی داشته باشند. برای حرف کسی احترام بیش از اندازه قائل باشند. خیلی خیلی مذهبی باشند بشه از این راه وارد شد، یا نظایر این ها.

* این امکان هم وجود داره که شما به دلیل علاقه مفرط تان، قادر به درک و قضاوت صحیح از پدرتان نبوده و صرفا بعضی نکات از صحبت ها و رفتارهای ایشان در ذهن تان برجسته شده باشه. این رو شما قسم هم بخورید نمیشه به قضاوت شما اطمینان کرد. چون خودتون هم تشخیص نمی دید. افراد عاقل و بی طرف که هر دو طرف ماجرا، یعنی پدر شما و اون آقا رو تاحد مناسبی بشناسند باید این رو قضاوت کنند.