با صحبت های آقا امیر کاملا موافقم. متاسفانه در ایران بدون پول و پارتی خیلی سخت میشه کار کرد. اگر خیلی تاپ باشی و فعال باشی، امکانش هست که یه جا کار پیدا کنی ولی باید به درامد کم راضی باشی و کم کم اوضاعت رو رو به راه کنی...
همسر من هم دوران مجردی شرایط شما رو داشت و پدرش سرطان داشت. خودش هم دانشجو بود و درامدی نداشت. به خاطر مراقبت از پدرش و نداشتن پشتوانه مالی پذیرش از یه دانشگاه تاپ خارجی با فاند رو بیخیال شد. چون خیلی مهارت هاش بالا بود، الان تو ایران هم بدون پشتوانه به همه چیز رسیده ولی خیلی خیلی با سختی... همیشه هم پشیمونه که چرا اون زمان نهایت تلاشش رو نکرده که شرایطش رو برای رفتن فراهم کنه...
پیشنهاد من اینه که اولویتتون رو به رفتن بزارین و هرجوری شده از کلاس خصوصی گرفتن تا نوشتن پایان نامه هم رشته ای هاتون یا انجام پروژه های کوچیک پول در بیارین و خرج رفتنتنون کنین.
علاقه مندی ها (Bookmarks)