خاطرات قشنگ و عاشقانه با خودم

[خادم رضا]

خيلى وقت بود بازخدا قهر بودم، خونه م نا مرتب، خودم نا مرتب، دائم در تلاطم و دست و پا زدن واسه حقم، واسه ارزوهايى كه شايد حق مسلم هركسى باشه، مثه يه مسافرت كوتاه و هزار تا چيز ديگه. يه حس دلتنگى عجيب، استرس وحشتناك.
ديشب اما بارون اومد، صب كه بيدار شدم تصميم گرفتم انقققد به خودم ظلم نكنم. انقد التماس همسرمو نكنم كه رو من وقت بذاره، حالا كه تنهام و اونم علاقه ش به من نيس، همه چيو ولش كنم و از هرچى كه دارم راضى باشم.
صب با دوستم رفتيم قدم زديم، تصميم گرفتم ازين به بعد نه زياد خوسحال شم و نه ناراحت، چون جفتشم ميگذره، چقد خنثى بودن امروزمو دوس داوم، حس ارامش دارم كه ديگه برام هيچى مهم نيس.
خودمو مرتب كردم و خونه رو تميز.
از خدا ميخوام حالا كه قرار نيس به خيلى چيزا برسم،
لااقل اين حسو ازم نگيره و ديگه هيچ ارزويى جلو پام نذاره..

عزیزم چرا این حرف می زنی
حهان خلق شده تا ما به ارزوهامون برسیم
فقط اولین راه شاد بودن و خوشحال بودن
فکر کن این یک امتحان که باید هر جور شده خودتو از جای درست خوشحال کنی
خوشحالی کی مهمون دل ما میشه وقتی مهار نادیده گرفتن بزاریم کنار هر چی واقعیت بتونیم بهتر درک کنیم و بهتر تحلیلش کنیم زندگی شاد تر میشه
عزیزم واقعیت اینه که ما نهایت80 سال سن میکنیم پس چرا قصه بخوریم
بعدشم زمان در حال گزر

در مورد همسرتون هم اگر قبل از ازدواج خوب فکراتون کردید و خودتون انتخاب کردید با هم حتمی مشاوره برید نقش قربانی در مثلث کارپمن بازی نکنید چون کم کم یک ناجی سر کلش پیدا میشه که معلوم نیست کیه و با زندگیتون چی کار میکنه شما یه محبت نسبی از همسرتون حتمی میخوان و یکی ازدلایل ازدواجتون همین بوده