سلام
آقای م.رضا، حس ما هم شبیه به شماست و ای کاش بی دل نازنین بود و با شوخطبعیش کمی حالمون رو بهتر میکرد.
من به سختی میتونم نگرانی از اتفاقات کنونی و پیشرو را از ذهنم کنار بزنم و روی کارم متمرکز بشم. ما همه انسانیم با تمام هیجانات و اقتضائاتش. اینکه چیزی قابل پیشبینی نیست، اینکه احساس میکنیم باد ما رو با خود خواهد برد! این نگرانی که آیا از پس هزینههای زندگی برخواهیم آمد یا نه، این احساس ناپایداری، همه اینها روان هر شخص سالمی رو متلاشی میکنه، چه برسه به ما که ماجراهای زیادی رو از سر گذروندیم....
ای کاش آقای مدیر میاومد برامون مینوشت که در این شرایط چه کنیم که فرونپاشیم ....
همگی مراقب خودتون باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)