به شدت نگران ومضطربم.لطفا کمکم کنید راه درست چیه؟

[زن ایرانی]

سلام آرزوی عزیز
با اینکه امتحان مهمی پیش رو دارم ولی رفتم تاپیک های قبلیتون رو خوندم و واقعا ناراحت شدم از رفتار همسرتون.. البته من صرفا پیامی که براتون میذارم جهت یه سوال از خودتونه نه راهنمایی که در مقام و جایگاه مشاوره نیستم. اینکه بنظرتون تحمل این شرایط سخت و دوری از خانواده و محروم کردنشون از دیدن تک دختر و نوه هاشون و مشکلات روحی و روانی فرزندانتون فقط بخاطر دوست داشتن خودتون نیست؟ اینکه نگران خودتون هستین یا نگران رفتارهای همسرتون که گفتین تهدید هایی هم تو این زمینه ها داشته! البته گفتین که پدرخوبی برای بچه هاتون هست ولی فقط زمان هایی که حالشون خوبه، که البته بنظرمیاد توی مواقع عصبانیت تاثیر خودشون رو روی بچه ها گذاشتن.. بنظرم این سوال رو از خودتون بپرسید. من احساس خودخواهی تون رو این وسط دریافت کردم. خودخواهی و لجبازی تون برای جلب توجه و محبت همسر.
بازم ببخشید اگه پستم غیرحرفه ای بود. فقط رفتارتون برام قابل هضم نیست در عین حال احساس میکنید که خیلی فداکاری میکنید از طرف دیگه تو شرایط سختی بچه هاتون رو بزرگ میکنید.