نقل قول نوشته اصلی توسط آنیتا123 نمایش پست ها
سلام عزیزم

میتونم بپرسم شما چند سالتونه و این آقا از چه لحاظهایی بهترین خواستگار شما به حساب میان؟

ببین در اینکه در زندگی کنار خانواده همسرت دچار مشکل میشی شکی نیست.مساله اینجاست که خواستگارت چقدر توانایی مدیریت داره و غیر از اون تو چقدر تحملت بالاست.

اگر بخوای قبول کنی باید این مساله رو بپذیری.حتی اینکه بعدا امکان جابه جا شدن برات وجود نداشته باشه.

به نظر من با توجه به شرایط اقتصادی جامعه نمیشه خیلی در این موارد سخت گرفت.به قول خودت همین که خواستگارات خونه داره خودت یه مزیت به حساب میاد.

من اگه جات بودم شناخت رو ادامه میدادم و بیشتر تمرکزم رو روی شناخت خواستگار و اینکه چقدر شخصیت محکم و مستقلی داره میگذاشتم.

در مورد میزان دخالت خانواده شون به نظرم میشه تو مراحل شناخت و نامزدی و در به جا آوردن رسم و رسومات تا حدی البته نه به طور قطعی متوجه این شد.
سلام انیتاجانم ممنون تو تایپیکم شرکت کردی

عزیزم من 26 سالمه ایشون 28 سال

خب من قبلا یه نامزدی داشتم (صیغه نامزدی) که بهم زدمش بخاطر یکسری مشکلات و عدم استقلالش

و با خیلی ادمها اشنا شدم که هیچکدومشون معیارهای منو نداشتن بطور کلی

و این ادم از همه لحاظ به من میخوره از لحاظ منطقی،اخلاقی،دینی،خانوادگ ی،تفکر،احساس،ظاهری،و..

و خب یسری تفاوتهام داریم که دوسش دارم و باعث میشه بهتر باهم کنار بیایم و باعث پیشرفتمون میشه

میدونم که موقع نامزدی میشه فهمید خانوادش چقدر دخالت میکنن اما خب من واقعا نمی خوام نامزدی

ناموفق دیگه ای داشته باشم !

واقعا راهی نیست که بفهمم این موضوع رو ؟؟؟

دارم ادامه میدم شناخت رو و میبینم از سن کم هرچیزی داره خودش بدست اورده ذهن اقتصادی فوق العاده خوبی داره
همش در حال برنامه ریزیه اهل حساب کتابه ولی خب خسیس هم نیست،دیدم که برعکس خاستگارهای دیگم
خانوادش مخالف ازدواجش بامن نبودن و میگن هرچی خودت بگی برای ما مهمه...
یه نکته مهم اینکه کاملا امادگی خدافظی با دوران مجردی رو داره برعکس اکثر پسرهای امروزی که دلشون نمیاد ترک کنن دوران مجردی رو..

کلا هیچ مشکلی نمیبینیم هیچکدوم و خیلللللللللللی باهم حرف زدیم
فقط و فقط نگرانی و دلهره من همین موضوعه