سلام.
دعوا نکنید.
مادر بودن، چه فقط به زایمان و رشد بچه، چه به لحاظ نقش اجتماعی و تربیتی، مگه اصلا چیز مهمیه که روش بحث میکنید؟! اصلا نباید که ادم برای ارزشمندی دنبال حتی حس مادری باشه که. مهم اینه که ادم به هیچی نیاز نداشته باشه و حس ارزشمندیش رو از هیچی جز رشد تفکر وحدت با خدا کسب نکنه. بقیه چیزا سایه هستن. همین مادر روز قیامت از فرزند خودشم فرار میکنه. فرزند هم آخرش هیچ پخی برای مادرش نمیشه. ادم نباید حس ارزشمندیش رو از مثلا تحمل سختی بارداری و شب بیداری برای بزرگ کردن بچه و زحمات تربیت بچه و تربیت یه انسان مفید کسب کنه که. زشته این حرفا و کسب خیال ارزشمندی از سایه ها و مسایل فانی بودن. وای وای. خوشبختی و ارزشمندی ادم، به هیچی نباید وابسته باشه و از هیچ چیزی نباید کسب بشه الا خدا.








علاقه مندی ها (Bookmarks)