من در برخورد با افراد پرخاشگر

[شمیم الزهرا]

سلام دوستان خوبم مجددا به راهنمایی هاتون احتیاج دارم

موضوعی چند وقته خیلی فکرمو مشغول کرده

من همیشه در قبال افراد پرخاشگر موضع ضعف دارم و هرچی تلاش میکنم از این موضع خارج شم در توانم نیست
چند روزی رو با همسرم در منزل شخصی مهمان بودیم. خانم خونه به شدت پرخاشگر بودن جوریکه به طور متوسط هر نیم ساعت یکبار دادو بیداد و بدو بیراه میگفتن به همسر یا فرزندانشون (هیچوقت من و همسرم و پسرم مخاطب پرخاششون نبودیم)
من به شدت حالم اونجا بد بود و نمیفهمیدم چرا
احساس ناامنی احساس خفقان و اضطراب داشتم حتی خواب راحت نداشتم!

خیلی فکرمو مشغول کرد که چرا حال من اینطوریه؟ در صورتیکه فرزندان و همسر اون خانم خیلی ریلکس بودن و اصلا مضطرب نمیشدن
من درقبال همسرم هم کل زندگیم همین حسو داشتم و حتی پسر کوچولوم هم وقتی پرخاش میکنه مضطرب میشم!!!!!!!!!! به فکر فرو رفتم که اگر من مثل همسر این خانم بودم پرخاش های همسرم برای طبیعی و عادی بود خیلی روی احساسم به همسرم تاثیر داشت که حتما روی زندگی مشترکمون هم اثر میذاشت

اما دلم میخواد با تمام وجود از افراد پرخاشگر فاصله بگیرم! یکی از دلایلی که نبود همسرم خوشحالم میکنه شاید این باشه.

در منزل اون خانم هم لحظه شماری میکردم که ازونجا بریم... با ااینکه قلبا خیلی بهشون علاقه دارم ولی نمیتونستم بیش از این تعامل باهاشون رو تحمل کنم و به قولی دوری و دوستی رو میخواستم
یکبار مدیر محترم گفتن باید ترس های موهومیت درمان کنی اما توضیحی ندادن چطور و چیکار

من چه مشکلی دارم و باید چیکار کنم که در قبال افراد پرخاشگر اینطوری نباشم؟