تنهایی و نبودن خواستگار

[Mehran1368]

خیلی دوست دارم رشته مو عوض کنم برم کامپیوتر یا دندونپزشکی مثلا.. ولی نمی دونم چند ساله می شم اونوقت! :((

-----

ببینید من منظورم ارتباط ساده و معمولی با جنس مخالف نیست! مثلا رشته ی ما بیشتر کارها گروهیه و همگروهیای پسر هم خیلی داریم اتفاقا. ایرانی و خارجی از ملیت های دیگه.. خونه ی همدیگه می ریم و کار انجام میدیم با هم.. یا میتینگ های طولانی توی دانشگاه
این دوستی های معمولی و اجتماعی رو که نمی گم. رابطه ی دوست دختری پسری رو گفتم که دوست ندارم داشته باشم و حس خوبی ندارم.


بله درمورد بیرون رفتن با دوستان و وقت گذروندن درست می گید.. ولی خب من اونم مایل نیستم. حس می کنم کار بیهوده ایه.. نمی دونم البته اونها ظاهرشون، شخصیتشون، طرز فکرشون، فازشون و همه چیزشون بیشتر موقع ها خیلی با من متفاوته. حس نزدیکی باهاشون ندارم.

اگر چه بخشی از موفقیت تو رشته های مختلف به خود آدم بر میگرده اما خوب کلا پزشکی تو ایران مخصوصا شرایط بهتری داره نسبت به بقیه و متاسفانه تافته جدابافته هستن این قشر.

اما در مورد رشته کامپیوتر ، هیچ خبری نیست و همه بدون داشتن دانش آکادمیک میتونن تو این حوزه وارد بشن مگر اینکه در حوزه های خاصی بخواین به صورت حرفه ای پیش برین اگر نه میتونید همین حالا با حتی آموزشهای یوتیوب خیلی از مباحث کامپیوتر رو یاد بگیرن و حتی حرفه ای بشین.

یک نکته ای در مورد سن و سال بگم ، بعید میدونم همه آدمها تا 18-20 سالگی مثلا کار خاصی انجام بدن خیلی درک درستی هم ندارم چشماشون رو باز میکنن میبینن 20 سالشون شده. خوب فرض کنید شما الان 8یا 10 سالتون هست و قراره 30-40 سال دیگه هم در سلامت زندگی کنید. (انشالله 120 ساله شید)

یعنی قراره تو 10 سالگیتون تسلیم بشید و 30-40 سال الکی خودتون رو زجر بدید؟ این عمر شما هست حالا چه یک سال چه 30 سال. مطمئنم تو 40 سالگیتون هم شما همین حس و حال جوونی امروز رو دارید پس چه خوب برای 10 سال بعدی عمرتون تصمیمات خوبی بگیرید حالا در مورد تغییر رشته و اینها بهتره تحقیق کنید من نظر خاصی ندارم فقط میگم 10 سال بعد مثلا باید احساس موفقیت و احساس خوبی داشته باشید.

ضمنا اتفاقا من هم رشته اشتباهی رو انتخاب کردم (انتخاب کردن برام) و حالا تو حوزه دیگری شخصا کار میکنم.

--------

خوب پس اگر این ارتباطات دوستانه و اجتماعی و دانشجویی رو دارین که نباید وضعیتتون خیلی خراب باشه مثلا من در این سن هیچ ارتباطاتی حتی در همین حدی که گفتید نداشتم پس یک درجه وضعیت بهتری دارید اینکه شما میگید شخصیت اونها متفاوت هست یعنی چی؟ یعنی شما خاص هستید؟ همه آدم ها متفاوت هستن اما نه خیلی و به نظرم سعی کنید با محیط جدید بهتر ارتباط برقرار کنید ما تو ایران همه تقریبا شبیه هم فکر میکنیم اما جوامع دیگه به خصوص غربی بازتر هستند و آدم ها از فرهنگ های مختلف اونجا هستن ، اونجا اگر بخوان به تفاوت ها فکر کنن احتمالا جنگ میشه پس بیشتر روی شباهت ها و مشترکات سعی میکنند تمرکز کنند به نظر من شما هم همین کار رو بکنید.


ضمنا به نظر من اگر آدم کار بیهوده ای انجام بده بهتر از این هست که مثلا هیچ کاری انجام نده.