سلام عزیزم
اول بایداینوبگم ک همه ماهایی ک اینجا تاپیک شمارودنبال میکنیم وشمارو راحت قضاوت ومتهم میکنیم خودمون هزارتا ضعف داریم ودرواقع همه نقص هاوایرادت زیادی حتی توزندگی مشترک داریم.خیلی صریح درموردشمانظرات تندی دادن ک اگه خودتونم یکم فک کنین میبینین ک درست نیستن و لازم نیس ناراحت بشین.
من باتوجه ب لحن شما ونوشته هاتون ک نشون دهنده شخصیتتون هس وهمینطور داستان زندگیتون متوجه شدم ک شما شایدتوگذشته اشتباهاتی داشتین اونم ناخواسته وتحت تاثیر ی سری عوامل.ولی خیلی منطقی وبادرک ومهربون هستین.بنظرتون شمااگه جای همسرتون بودین توهمچین شرایطی حاضرنمیشدین ی فرصت دیگه ب همسرتون بدین؟؟؟
همسرتون هم خیلی مقصرن و رفتارهای خیلی بچگانه ای دارن.اشتباهات ونقص های شما خیلی راحت جبران میشن ومن متوجه این همه سردی و خصومتشون باشمانمیشم.
دررابطه با پایان زندگیتونم بعنوان کسی ک تواطرافیان هم چندین مورددیدم وخودم هم تجربه دارم بایدبگم هنوز چیزی مشخص نیس،مهم شمایین ک حسن نیتتونووتغییرتونوثابت واعلام کردین.حتی اگه ب مراحل دادگاه برسین تواون مراحل همسرتون تحت تاثیرخیلی ازمسائل مث مهریه.مث قرارگرفتن توموقعیت ازدس دادن شماو خونه وزندگی چن ساله وتمام خاطرات ک باعث میشه بفهمه چقددوستتون داره و تصمیمشون عوض میشه.
جدایی درمواقعی راحت وسریع تموم میشه ک دوطرفم مایل باشن.
درموردشمااحتمال پشیمونی همسرتون خیلی زیاده.
علاقه مندی ها (Bookmarks)