شوهرم مصمم به جداييه و من احساس استيصال ميكنم واقعا به راهنمايي درست همه نيازمندم

[ويولت]

سلام ویولت جان
عزیزم من بهت پیشنهاد میکنم این وبلاگ+ همه آرشیوشو کامل بخونی...
یه خانومه ک راجع به روزمرگیای زندگیش صحبت میکنه...
ولی من خیلیییی دوسش دارم چون واقعا زندگیش پره آرامشه...
من وقتی اینو میخوندم با خودم میگفتم چقدرررر تو زندگیم خیلی جاها اشتباه کردم، درحالیکه اگه این خانوم جای من بود با آرامش تموم و کلی انرژی مثبت موضوعو حل میکرد

سلام عزيزم ممنونم حتما ميخونمش

- - - Updated - - -

سلام ویولت عزیز
تاپیک شمارو خوندم و بابت نگرانی درونی که دارید واقعا متاسف شدم
من مشاور نیستم اما بشدت حالتون رو درک کردم حتی میتونم بگم همسرتون رو هم درک میکنم
چیزی که در زندگی حس کردم این بوده که از دیگران مشورت بگیرید اما هیچ لزومی نداره اون مشورتها صد در صد با زندگی شما مطابق باشه، من در زمان بچگی چندنمونه از جنگ و دعواها و طلاق های عاطفی دورادور دیده بودم که همه قطع به یقین یا گفتن بسوز و بساز یا گفتن طلاق بگیر و الان خداروشکر وضعشون خوبه چو قلق زندگی خودشونو پیدا کردن و متناسب با اون رفتن جلو همه تاحدی میتونن راهنمایی کنند.

طلاق مرگ نیست طلاق فوبیا هم نداره بنظر من با همسرتون صحبت کنید به توافق برسید مثلا بهش بگید که من بنظر تو احترام میذارم و اگر زندگیمون به پایان خودش داره نزدیک میشه میپذیرم اما تنها درخواستم اینه که بیا تا اخر تابستون کنار هم باشیم و این مسئله رو بتونیم هضم کنیم( برای کنار هم بودن چندماهه قانون و ضوابط بذارید... مثلا وعده های غذایی رو باهم بخورید، باهم به رختخواب برید، مهمون دعوت کنید و مهمونی برید بهم احترام بذارید خرید برید فیلم هایی که دوست دارید ببینید...)به اصطلاح کارهایی که یادتون رفته بود رو انجام بدید اگر عشق و علاقه ای باشه با اصلاح رفتار و زمان چند ماهه دوباره راه خودش رو پیدا خواهد کرد.

ما ادما یا فاصله میگیریم که باعث سردی میشه یا اونقدر نزدیک میشیم که از گرما نمیتونیم تحمل کنیم رعایت اعتدال نه چسبیده نه با فاصله.

امیدوارم هرتصمیمی که میگیرید آینده ی روزشنی رو براتون به ارمغان بیاره

سلام غزل جان ممنونم بابت همدرديت و راهنماييت اين راهكارها خيلي خوبه ولي فكر ميكنم واسه يه قدم يا چند قدم قبلتر از جاييه كه من هستم يعني خوب من صحبت از فرصت كردم ولي داده نشده و اين قول و قرارا همه مسخره ميزه تو نگاه همسرم و خوب مسكل ديگه اينكه ايشون ديگه كارش رو منتقل كرد تهران و من ديكه خيلي كم ميبينمش

- - - Updated - - -

سلام. ویولت جان، شرایطت رو درک میکنم و میفهمم ازاردهنده است. واکنش های شما هم تا حدودی طبیعی هست و هر کس دیگه هم تحت این فشارها بود، ممکن بود همین واکنش ها رو نشون بده.

عزیزم، اینکه دوستان روی رفتار خود شما تاکید دارند، به خاطر اینه که برای نگه داشتن این ارتباط فعلا فقط دسترسی به شما داریم. نه اینکه منظورشون کوبوندن شما باشه.


اینجا همه شما رو دوست دارند و از روی خیرخواهی و راهنمایی باهاتون حرف میزنن.

به عنوان یه تمرین برای نظم دادن به افکارتون، سعی کنید وقتی برای ما اینجا مینویسید، با ارامش بیشتری بنویسید. منظورم این نیست که وقتی اشفته اید، ننویسید‌. منظورم اینه که حتی وقتی اشفته اید و میخواید از اسفتگی ها و ناراحتی هاتون بنویسید، سعی کنید در پایان هر جمله حتما نقطه بگذارید. وقتی مثلا در مورد صحبت های همسرتون حرفتون تموم شد و خواستید برید قضیه ی پدرتون رو تعریف کنید، چند تا اینتر بزنید و بعد تعریف کنید.


اینجوری هم ما در برداشت حرفهاتون دچار ابهام نمیشیم، هم ذهن و افکار خودتون منظم تر میشه، هم پستتون باکلاس تر و خوشگلتر میشه.

سلام عزيزم ، خيلي سخته كه رعايت كنم منظم بنويسم ولي چشم سعيم رو ميكنم. مرسي بابت مهربونيت متوجهم چي ميگين و من هم تو شرايط احساسي خوبي نيستم.بابت راهنمايي همه دوستان كه وقت گذاشتم برام نوشتن متشكرم .باورم نشد وقتي بعد چند روز اين صفحه رو باز كردم و ديدم كلي پيام جديد دارم شايد كاملا نااميد ولي عجيبه كه وقتي دست ميكشي از لطف كسي يا چيزي تازه شامل حالت ميشه .متشكرم از لطفتون