هر دعوایی میکنیم، بلافاصه تو گروه فامیلیشون آبروم رو میبره

[yusefnabavi]

سلام
من سالها با یک آدم فحاش و عصبانی که هیچ حرمتی برام قائل نبود زندگی کردم. تحمل چنین زندگی خیلی سخت و طاقت فرسا هست. من تمام راه ها رو رفتم و از هر دری وارد شدم آخرش بن بست بود. زمانی که کاملا ناامید بودم و جسم و روحم فرسوده شد تصمیم گرفتم دست از تلاش برای ساختن بردارم و کل مسئولیت رابطه رو سپردم به خودش و گفتم هر کاری میخواهی بکن . همسر من در مدت یک سال تغییر فراوانی کرده و اصلا اون آدم سابق نیست. اما این موضوع نمیتونه در مورد همه اتفاق بیفته . فقط میتونم بگم اگر همسرم تغییر نمی کرد دیر یا زود طلاق میگرفتم چون واقعا زندگی مزخرفی داشتیم

واقعا معلومه هم درد من بودی، همینطوره!
من نگرانی زیادی از بابت بچه دارم، اگه جلوی بچم انقدر بهم بی احترامی بشه، دو روز دیگه اون بچه نه اعصاب داره و نه احترامی میذاره برای من.
خوبه همسر شما پذیرفت و خودش رو تغییر داد. همسر من معتقده تمام ایرادات از منه که باعث عصبانیتش هستم. در واقع ایرادات از همه ست!

- - - Updated - - -

سلام

شما در مدت کوتاه گذشته چند تاپیک داشتین. طوریکه در تاپیک قبل تر عنوان کرده بودین تصمیم به طلاق گرفتین.


تا زمانی که شخص خود شما نقاط ضعفت رو اصلاح نکنی، زندگی تون دچار بهبود نمیشه.

شما وقتی به مشاوره رفته بودی در مورد خودت هم صحبت کرده بودی؟

شما پنجاه درصد اون رابطه هستی و خانمت هم پنجاه درصد دیگه اش، وقتی میتونی از خانمت انتظار بهبود داشته باشی که خودت خوب باشی.

از طرفی یکسری خصوصیات هر فرد ریشه داره در رفتار اون شخص و شما یه شبه نمیتونی موضوعی مثل فحاشی و عصبانیت یک فرد رو اصلاح کنی. چون یک فرایند مستمر و دنباله داره. که نقطه شروعش هم در خود اون فرد باید رقم بخوره. یعنی شرایط طوری بشه که اون فرد متوجه بشه کارش اشتباهه. تا زمانی که نفهمه کارهاش ناهنجار هست، قطعا برای اصلاح قدم بر نمیداره.

بله. دو تا تاپیک دیگه هم داشتم. حقیقتا دیگه از این جملات "اول باید خودت رو اصلاح کنی" خسته شدم. ما رفتیم مشاوره و یه سری راهکار گرفتیم. من تقریبا دیگه آدم قبلی که بودم رو یادم نمیاد. نمیدونم چی دوست داشتم، اولویتام چی بود و... تماما همون چیزی شدم که خانومم میخواد.
ولی این مشکل هست.
طلاق هم راه سختیه. اونم تو این شرایط. واسه همین دارم از مشاورای اینجا کمک میگیرم

- - - Updated - - -

سلام

شما ابتدا باید سعی کنید قبل از دیگران ضعف ها و معایب رو شناسایی کرده و برطرف کنید، این یعنی قدم گذاشتن در مسیر ساختن یک منِ قوی.

مثلا همین سوژه ی جدید همسرتون یا فاش کردن مسائل خانوادگی در بین دیگران... و متعاقب اون ضعف شما در توهین به قومیت یا نگرانی از واکنش و تفکرات دیگران پس از افشای مسائل زندگی مشترک توسط همسر.

سوء استفاده های عاطفی و ذهنی توسط فرد سوء استفاده گر باعث کنترل، ترس و ... در طرف مقابل میشن.

در تاپیک ابتدایی خودتون برای شما مطالبی نوشتم که باز هم لازم هست مرور کنین. اما آنچه که مهم هست عدم ورود شما به بازی ست! یعنی اینکه شما به هیچ نوع رفتار یا گفتار حاکی از سوء استفاده واکنش نشان ندین تا قدرت عمل همسرتون رو محدود کنین.

از طرفی برای گرفتن یک تصمیم درست و منطقی باید کاملا شرایط خودتون رو بررسی کرده و از تجارب دیگران کمتر استفاده کنید. این بمعنی عدم مشورت و نظر خواهی نیست بلکه شرایط افراد با هم بسیار متفاوت هست و میطلبه برای تصمیم گیری های حساس هر فردی ابتدا شرایطش رو کاملا از زوایای مختلف بررسی کنه و در انتها با کمک از یک مشاوره متخصص موضوع رو پیگیری کنه.

بله اتفاقا نظرات شما رو هم پیاده کردم. اما در مورد این جمله شما:

مثلا همین سوژه ی جدید همسرتون یا فاش کردن مسائل خانوادگی در بین دیگران... و متعاقب اون ضعف شما در توهین به قومیت یا نگرانی از واکنش و تفکرات دیگران پس از افشای مسائل زندگی مشترک توسط همسر.

نمیشه آدم تمام چیزایی که روش حساس هست رو از بین ببره با این خیال که داره خودش رو قوی میکنه.
من شبانه روز به شما فحش میدم و شما رو با افراد دیگه مقایسه میکنم و... شما این تخریب شخصیت رو تمرین برای قوی شدن لحاظ میکنی؟!
دوست نداری چهارتا کلمه خوب از من بشنوی؟ دو بار تعریف یا تشکر بشنوی؟
آیا قراره رابطه ها نوعی خودآزاری بی انتها باشه؟