سلام در ارتباط با حال و احوال کردن و درد و دل کردن، قطعا بین خانم ها و اقایون فرق هایی وجود داره که اشاره شد،نوشته اصلی توسط گیسو کمند
نیاز هر انسانی برای حل مشکلات وجودیش به راهنما مثل نیاز یک ماشین هست به تعمیرکار.
از طرفی نیاز هر انسانی برای تحصیل دانش و آموزه ها به استاد مثل نیاز یک نوزاد به شیر مادر است.
........
عمدتا ما به این دو موضوع و نیاز آگاهی نداریم. خوب دنبال رفعش هم بر نمیایم.
خوشبختانه عده ای به این نیاز واقف هستن و میدانند که نمی دانند. ولی ساکن و منفعل اند.
عده ای دیگر در مقام تحصیل بر میان و حاضر نیستند برای دانستن ساعت ها به جستجو و مطالعه و حتی در پی استاد بودن، باشند.
............
همه ما بعد از دیپلم اگر دانشگاه شهر 1000 کیلیومتری هم قبول شیم احتمال داره بریم، چون نیاز به شغل و علم رو قویا حس کردیم.
ولی برای خودسازی حاضر نیستیم تا سر کوچه بریم که هیچ، حتی روزی پنج دقیقه وقت بگذاریم.
تنها دلیلش هم اینه که به این نیاز پی نبردیم. ممکنه بعضیها مثل من تنبل باشند.
عده قلیلی هستند که این نیاز رو حس کردند، سپس طلب کردن و در وادی دانستن قدم گذاشتن، پشتکار و تلاش داشتن، اول مطالعه کردن، بعد اندیشیدن، سپس در راه اندیشیدن نیازها و سوال هایی داشتند که برای جوابش ناخودآگاه اساتیدی رو جلوی خودشون دیدن .
این فرد الان یک فرد دانا محسوب میشه نسبت به یک فرد کمتر از خودش، که همینطور مثل پله های نردبام وصل میشن به افراد ندان ( شخصی که نمیداند) ولی با طلب دانستن.
............
در این نردبام دانستن اگر کمالگرایی نکنیم و پله ها رو مو به مو بریم بالا بعد از مدتی به پیرها و دانایان اون طبقات بالایی خواهیم رسید.
..........
مثال : شما هم اکنون از نداشتن پیر دانا آزرده اید، ولی همزمان برای افراد دیگر که در همدردی مشاهده میکنیم راهنمای خوب.
نتیجه شما تا طبقه نردبامی که ایستادید هم طلب داشتین و هم دنبالش رفتین.
حال ادامه دادن یا ندادن مسیر نردبام دست خودتونه.
مثال 2:
فیلسوفی میگفت دانشجویان فلاسفه فکر میکنند باید بروند همه فلاسفه رو بشناسند و مطالعه کنند و چون چنین چیزی امکان پذیر نیست، نا امید میشند. من تو صیه میکنم بهشون که فقط یه فیلسوف رو بشناسند، فلسفه رو هم خواهند شناخت.
حال با توجه به این توصیه ما میتونیم یه استاد رو مطالعه کنیم تا ماهیگیری یاد بگیریم، تا اینکه ماهی از یک دانا نصیبمون بشه.
خدا رو شکر ما 14 تا استاد داریم که هر کدومشون رو بشناسیم، سبک زندگی شون رو بشناسیم، انگار همه اشون رو شناختیم.
در این راه ممکنه چند تا پیر دانا سر راهمون قرار بگیرند، ممکنه هم نگیرند، ولی مهم اینه که ما داریم از پله های دانستن بالا میریم.
مثال 3. اخرین پله این نردبام خود انسان هست که با شناخت خودش به گنجینه عظیمی از حقایق دست پیدا میکنه ( نقل از علامه طباطبایی)
مثال چهار: زمان های گذشته انسان ها برای تحصیل علوم و نزد اساتید رفتن، سختی زیادی میکشیدن، خوشبختانه کار برای نسل جدید راحت شده، ما با چندتا کلیک ساده میتونیم نزد استادی مثل علام محمدتقی جعفری بریم که چند سال پیش از دنیا رفتند و از آگاهی های اونها بهره ببریم.
مثال اخر: این راه بسیار پرخطر و پر چالشه که باید خیلی حواسمون باشه تا مثل بازی مارو پله نیش نخوریم تا بیافتیم پایین. مثل اینکه از دانستنمون در هر طبقه مغرور بشیم، یا به طبقات پایین دستی کمک نکنیم، یا در طبقه فکر کنیم همه چیز دان شدیم و غیره
شخصا در پله اول این نردبام هم نیستم، ولی امیدوارم همه اهالی همدردی روزبه روز بالاتر بروند.
علاقه مندی ها (Bookmarks)