شوهرم مصمم به جداييه و من احساس استيصال ميكنم واقعا به راهنمايي درست همه نيازمندم-2

[Pooh]

،فكر ميكردم راهنمايي كه شما ميكنيد صرفا در راستاي حفظ زندگي به هر قيمتي نباشه .
.
.
.
.
.
.
اتفاقا همين هم نگفت گفت تقاضاي پول هم از من نكن!معلوم بود يه مشت حرف رو فقط رديف كرده آزمايش كنه ) !

دو تا سوال دارم.
۱- طبق جمله ای اول در نقل قولی که از شما آوردم، سوالم اینه که اگر حفظ این زندگی به چه قیمتی باشه، ترجیح میدید حفظش نکنید و جدا بشید.

(حدس میزنم پاسختون همچین چیزی باشه :« به قیمت از دست رفتن آرامشم»
ولی آرامش کلمه ای کلی است. اگر پاسختون چنین جمله ای است، لطفا در ادامه اش کاملا واضح و موردی بفرمایید که آرامشتان در چه چیزهایی است و با چه چیزهایی احساس آرامش میکنید؟... البته جواب این سوال رو هم امیدوارم با کلمات و جملات کلی و عام ندهید و اشاره دقیق به چیزهایی که ارامش زندگیتون رو در گرو آنها میبینید داشته باشید)

۲- طبق بحش دوم از نقل قولی که از شما گرفتم، سوالم این هست که آیا واضح پرسبدید که اگر قرار نیست کار کنم و استقلال مالی داشته باشم و هم قرار نیست از تو تقاضای پول کنم، پس پیشنهاد و راهکارت برای رفع نیازهای مادی من دقیقا و مشخصا چی هست؟
.
.
.
.
ضمنا یک نکته دیگه هم به ذهنم میرسه. شما در پستهاتون فقط میاید تعریف میکنید چی شده. و میرید تا تعریف کردن بعدی.

حالا من که مشاور نیستم. ولی اگر اینجا یا با مشاور حضوریتون مشورت میکنید، لازم هست قبل از هر اقدام صلاح و مشورت کنید و بعد اقدام کنید.
اینکه به نوعی خودسرانه و بدون مشورت با مشاورانتون اقدامی انجام بدید و بعد فقط بیاید اتفاقات رو تعریف کنید، کار مشاور را هم سخت میکنید. و یه جورایی مشاور رو هم بازی میدید .

و اگر هم که انچه خودتان فکر میکنید و انجام میدهید رو قبول دارید و زیر بار یه مدت دقیقا طبق نظر مشاورانتون عمل کردن نمیخواید برید، خب این اسمش مشاوره گرفتن نیست.