شما جاي من بوديد چيكار مي كرديد؟

[Niagara]

شما جاي من بوديد چيكار مي كرديد واقعا؟ من تجربه هر دو مورد بالا رو داشتم الان خيلي سردرگمم. نمي دونم كدوم مسير رو برم. نمي دونم راه سومي هست يا نه. از خانوادم خواستم برام يه اتاق جدا بگيرن يه جايي تا يه مدت از هم دور باشيم ولي قبول نمي كنن. خودم عميقا حس مي كنم براي هر دو طرف بهتره كه از هم فاصله بگيريم. حس مي كنم اگه از خانواده جدا بشم كارا خيلي بهتر پيش ميره. و مي تونم اون وابستگي و بند ناف رو ببرم ولي اجازه نميدن. متاسفانه متوجه شدم والدينم دوس دارن من بهشون وابسته باشم. مورد دوم برام عذاب آوره ولي اينكه بتونم بعد از يه سال از خانواده جدا بشم طوري كه خودشون هم راضي باشن همينه. در غير اين صورت هيچ جوره نميذارن ازشون جدا بشم.

اگه نمی تونه شغلی را انتخاب کنی که روی صندلی بشینی زیاد، برو پیش دکتر دستور بگیر ازش چیکار کنی . مثلا بیا هر یک ساعت از صندلی بلند شو راه برو - ورزش بکن . قطعا راه و درمانی داره .
تو کنکور هم استرس داری باید بری پیش مشاور و دلیلش را پیدا کنی . برای مطالعه می تونی بری کتابخانه . به نظرم جوینده یابنده ا ست .اگه دنبال راه حل باشی پیدا میکی دیگه .
راه حل این نیست که از خانواده و خودت فرار کنی . مشکلات را حل کن . ازشون فرار نکن . مستقل شدن در یه خانه دیگه و اتاق دیگه میشه فرار . کمکی بهت نمیکنه چون ریشه یه جا دیگه هست .
مشکلاتت را مثل یه عصا زیر بغلت گرفتی و دار ی تو شهر راه میری .اول باید این عصا را بندازی دور و روی فکرت کار کنی عزیز .
مرثیه سرایی و عز زدن کمکی نمیکنه به ما . حل مشکل کنیم . مطمئن باش افرادی هستند از ما مشکلاتشون بیشتره ولی حل کردن و اینو تاریخ ثابت کرده .. من جای تو بودم ی مشاوره حضوری می رفتم .