با سلام. خسته نباشین. امیدوارم حال دلتون خوش باشه در این روزهایی که بهانه برای حال بد زیاده.
یه موردی رو کم و بیش باهاش درگیرم. اطرافایانمم همینطور. حس میکنم یه مشکل جامعی هست، ولی با شدت و ضعف متفاوت و آن هم تایید طلبی.
توضیحش اینه که وقتی تصمیمی میخام توی زندگیم بگیرم، اولش با قاطعیت و با تجزیه و تحلیل کاملا بر مبنای عقل، تصمیمم رو میگیرم. ولی با شنیدن نظری از اطرافیانم تصمیم گیریم رو مقداری متزلزل میکنه. باز تاکید میکنم که شدت تاثیر اطرافیانم مقداری است و نه خیلی زیاد.
توی تاپیکها دیدم راهکارهایی مثه اینکه:
1- عزت نفسم رو ببرم بالا.
2- به خودشناسی برسم.
و ...
حقیقتش این جملات با اینکه ثقیل هست، ولی من توی این آیتمها تلاش و تمرین داشتم. حتی یه آیتم دیگه هم خودم بهش اضافه کردم با این عنوان (عدم ترس از تصمیم گرفتن و تکرار و تمرین تصمیم گرفتن) چون معتقدم همه چی با تمرین کردن درست میشه. ولی باز نمیدونم چرا حس میکنم اون یه ذره حس تایید طلبی رو بازم دارم. بعضی وقتا که تصمیمم رو گرفتم و به لحظه عملی شدن تصمیم میرسه، باز دنبال یه نفر میگردم، یه نظری مجدد بده (با اینکه قبل از تصمیم گیری هم مشورت کردم).
خوشحال میشم دوستان بیان و نظر بدن. اگه فقط نظرات ثقیل نباشه ممنون میشم
علاقه مندی ها (Bookmarks)