معنی ایاک نعبد و ایاک نستعین را در یه بیت چقدر قشنگ تفسیر کرده مولانا :
اِيَّاك نَعْبُدَست زمستان دعای باغ .....
زمستان که میشه همه سرشونو گذاشتن زمین ، اون زیر ...
دانه زردآلو اعتراض میکنه که آقا ما اون بالا بودیم ، شَهد بودیم ...
هسته زردآلو میگه من وسط شیرینی بودم ما را آوردید زیر خاک کردید ....
بهش میگن نقطه معراج تو اینجاست .. از اینجا میتونی درخت بشی و هزار تا زردآلو بدی ...
پس سرتو بذار زمین و بگو : اِيَّاك نَعْبُد
اِيَّاك نَعْبُدَست زمستان دعای باغ / اَندر بهار گوید ایاک نستعین
همشون به استعانت از او بلند میشن و این همه شور و غوغا در بهار در عالم پیدا میشه
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)