گذر زمان میتونه مرحم هر درد ی باشه ،

ضمنا یه پیشنهادم داشتم(گر چه فضای نظریه پردازی و صحبت رانی که شایدم آمیخته با بی تعهدی باشه بازه و جزو راحترین کارهاست!!! )

اما میخواستم بگم ،

به نظر من اگه بتونین به جای پررنگ کردن مسئله ی به وجود آمده تان(که موجبات پررنگ تر کردن احساس ادبی و شاعر گونه تون رو هم فراهم کرده)،به این احساس خوش رنگ و لطیف جهت دیگر و زیباتر بدین ،تا از سبزی و لطافتش بقیه هم بهره مند بشن ،موجبات ایجاد پایانی شاعر گونه را فراهم کردین.

کاری که خیلی از بزرگان عالم دل از اون بهرهمند بودن.

پاک و شاد باشید