وطن

[mke]

وطن یعنی پدر، مادر، نیاکان - به خون و خاک بستن عهد و پیمان

وطن یعنی هویت، اصل، ریشه - سر آغاز و سر انجام همیشه

وطن یعنی نگاه هم وطن دوست - هر آنجایی که دانی هم وطن اوست

وطن یعنی هوای کوچه ی یار - در آن کو دل شکستن های بسیار

نگاهی زیر چشمی، عاشقانه - به کوچه آمدن با هر بهانه

وطن یعنی غم هم سایه خوردن - وطن یعنی دل هم سایه بردن

سه تیغ و صخره و دریا و هامون - ارس، زاینده رود، اروند، کارون

وطن یعنی بلندای دماوند - شکیبا، دل در آتش، پای در بند

وطن یعنی وطن، استان به استان - خراسان، سیستان، سمنان، لرستان

وطن یعنی سرای ترک با پارس - وطن یعنی خلیج تا ابد فارس

وطن یعنی همه سازندگی ها - رهایی از تمام بندگی ها

بریدن دست غیر از گردن نفت - صلای صبح ملی کردن نفت

وطن یعنی دلیر و گرد با هم - وطن یعنی بلوچ و کرد با هم

همه یک جان و یک دل بودن ما - به دامان وطن آسودن ما

وطن یعنی کتیبه در دل سنگ - تمدن، دین، هنر، تاریخ، فرهنگ

وطن یعنی همه نیک و به هنجار - چه پندار و چه گفتار و چه کردار

وطن یعنی هم از دور و هم از دیر - سده، نوروز، یلدا، مهرگان، تیر

وطن یعنی جلال مانده جاوید - ستون و سر ستون تخت جمشید

هزاران نقش و خط مانده در یاد - صبا، کلهر، کمال الملک، بهزاد

نکیسا، باربد، افسانه و چنگ - سرود تیشه ی فرهاد در سنگ

سر و سرمایه های سر فرازی - ابوریحان و خوارزمی و رازی

به اوج علم و دانش ره نوردی - ابو نصر، ابن سینا، سهروردی

به بحر عشق و عرفان ناخدایی - عراقی، رودکی، جامی، سنایی

وطن یعنی به فرهنگ آشنایی - دُر لفظ دری را دهخدایی

وطن یعنی جهانی در دل جام - وطن یعنی رباعیات خیام

وطن یعنی همه شیرین کلامی - عفاف عشق در شعر نظامی

وطن یعنی نگاه مولوی سوز - حضور نور در شمس شب و روز

وطن یعنی پیام و پند سعدی - زبان پیوسته در پیوند سعدی

وطن یعنی هوا و حال حافظ - شکوه باور اندر فال حافظ

وطن یعنی شب شه نامه خواندن - سخن چون رستم از سهراب راندن

وطن یعنی رهایی ز آتش و خون - خروش کاوه و خشم فریدون

وطن یعنی گرامی، مرز تا مرز - وطن یعنی حریم گیو و گودرز

وطن یعنی هدف، یعنی شهامت - وطن یعنی شرف، یعنی شهادت

وطن یعنی شهید، آزاده، جان باز - شلمچه، پاوه، سوسن گرد، اهواز

وطن یعنی گذشته، حال، فردا - تمام سهم یک ملت ز دنیا

وطن یعنی چه آباد و چه ویران - وطن یعنی همین جا یعنی ایران

یاعلی