نقل قول نوشته اصلی توسط مدیرهمدردی
سلام
وقتی می گوییم كه می خواهیم رشد كنیم و به فعلیت برسیم. منظور بیرون از خودمون نیست.... كه كسی مانع بشود.
شما تصور كنید امام حسین استعدادی هست كه خود را شكوفا كرد. حالا همه یزیدیان هم بیایند و همه سدها را ایجاد كنند. این استعداد شكوفاتر هم می شود.
در همه ادیان و همه بزرگان هم همین طور بوده است. موانع بیرونی همیشه بوده است...
حتی در داستان بسیاری از دانشمندان هم اینگونه بوده است. كم فلاسفه ای بودند كه جام زهر نوشیدند.
كم گالیله بود كه به زندان افتاد.
فراموش نكنید ما هدفهایمان و رشدمان را دربهشت پیگیری نمی كنیم(چون آنجا هیچ مانعی نیست.)
بلكه ما در همین دنیا و با محدودیت ها و موانع این دنیا خود را به فعلیت می رسانیم.
درخت اگر رشد می كند آفت هم هست، بی آبی هم هست و ...
مهم اینست كه قوی در راستای استعدادش تلاش كند....
ممنون جناب مدیر!
شما همیشه جواب سوالای من به بهترین نوع میدن .ولی :
من یه کم خسته ام/گاهی فکر میکنم منم شدیدا به یه جنگل احتیاج دارم که توش پیروزیامو جشن بگیرم و شما پرنده های آسمونی توش بیاین و پیروزیامو بهم تبرک بگین واز آینده بهم امید بدین واز حجم دلواپسیام کم کنید.ولی به شرطی که تو این جشن پروزی به هیچ کلاغ کارت دعوت ندیم!