خون ما بر غم حرام و خون غم بر ما حلال

[آرزو]

مدتی است که با خودم تکرار میکنم
" ای خدا"
تو تمام لطفی
تو تمام محبتی
تو همه ی اعتماد و توکلی
همه خوبیها از توست و همه اشتباه ها از من
این من هستم که به خوشبختی که تو برایم آفریدی نزدیک نمیشوم
چرا داد بر سر خودم نمیزنم که تو برای خودت چه کردی، چرا از خدا گله دارم ؟
مگر نه آنکه او مرکز امید و اطمینان است ؟
مگر نه آنکه هر زمان که اراده کند چیزی موجود شود آنی به تمام و کمال موجود میشود ؟

با وجود خدای معجزه گرم چرا غم بخورم ؟