دوست عزیز
بی محلی تو چنین شرایطی چاره ساز نیست...و طرف مقابل رو خورد میکنه.همون جدی بودن رو دنبال کن.ولی مواظب باش با خشونت و توهین اشتباه نگیریش!!
یا دوستش داری یا نداری!!!
پس حتما دوستش داری که خیر و مصلحتش رو میخوای.و این خیلی خوب و قابل قدردانیه که مثل بیشتر پسرها(با پوزش از اون عده ی آقا و واقعا محترمشون)دنبال خوشی دو روزت نیستی.
بدبختانه بیشتر دخترها به فکر HAPPY END , THEY LIVED HAPPILY EVER AFTER هستن!
همیشه پایان خوش خواستن ,دردسره.
لازم هم نیست خودت رو دستکم بگیری .آدم خوب و مهربون رو چرا دوستت نداشته باشه.
اگرچه بنظر من جدایی همیشه تلخه و شما حتما همه ی تلاشتون رو کردید و نتیجه نگرفتید..با منطق و جدیت و واقعبینی پیش برو.نیتت خیر باشه.خدا هم کمکت میکنه یه مدت که گذشت از پسش بر میای.مطمین باش.
راستی کاش میشد همه ی ما یاد میگرفتیم تو سن پایین فقط حواسمون به درس و اینجور چیزها باشه.
اصلا به هر چیزی باشه غیر از عشق و عاشقی...
ولی خب مقتضیات سنه انگار...میگن کاریش نمیشه کرد
خدانگهدارت باشه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)