سلام
هنوز بچه هستی عزیزم، هنوز نمی دونی شوهرداری یعنی چی؟مشکلت اینه. شوهر شما به خاطر شما و زندگیش درس و آیندش بوسید و گذاشت کنار انوقت برای شما خیلی سخت یک روز جمعه در کنارش باشی و خستگی یک هفته رو از تنش در بیاری. مشکل 95 درصد از دختران ما که با شوهرشون مشکل دارن همینه که یک دنده و لجبازن.من در رفتار شما خیلی نقصهای زیادی می بینم که اگر زندگیتو دوست داری باید اصلاحشون کنی.در ثانی من خودم اهل شیرازم و تهران هم بودم زندگی در شیراز کم هزینه تر از تهران هست و خانواده هاتون هم نیستند که هی دخالت کنن.پس چرا زندگی رو با این رفتارهای بچه گانه و بیخودی به دهن خودت و شوهرت زهر مار می کنی؟شوهر تو یک تنه بدون کمک کسی زندگیشو شروع کرده ، فشار عصبی زیادی روش هست تو رو خدا درکش کن.اون وقتی میاد خونه به جای غرغر کردن آرومش کن وحمایتش کن.چرا کاری می کنی که از کوره در بره و همه چیز بشکنه؟مقصر اصلی خودتی رفتارت رو اصلاح کن تا زندگی آرومی داشته باشی.کلاسهات یه جوری بزار که وقتی شوهرت خونه هست تو هم خونه باشی. ببخشید مرض نداشته که زن بگیره و فقط خودش بندازه تو دردسر می خواسته یه مونس و همدمی داشته باشه.نه یک نفر که فقط نق و نوق کنه و به فکر خودش و اینده خودش باشه.مطالعه خودت رو ببر بالا و با مسائل منطقی تر برخورد کن.نه با لجبازی و غرور.