رویا جان....همان طور که گفتم شما اعتماد به نفس ضعیفی دارید و دلیل این که وقتی عشقتان به شما توجه می کند و می گوید "دوستتان دارم""..ناراحت نمی شوید ....این است که چون عاشقش هستید و به او وابسته(البته قبلا) نه تنها از توجه او ناراحت نمی شوید بلکه به وجد هم می آیید...زیرا او(عشقتان) یک منبع قوی اعتماد به نفس برای شما محسوب می شود و وقتی او از شما تعریف و تمجید می کند اعتماد به نفس شما در حد بالایی قرار دارد....چرا؟؟زیرا او(معشوق) را قبول دارید و فکر می کنید او قصد فریب شما راندارد و هدفش از تعریف فقط نشان دادن عشقش به شماست....اما در مورد دیگران و پدرومادر این برعکس است شما می پندارید آنها فقط برای قانع کردنتان یا برای بزرگ نشان دادن شما.....از شما تعریف می کنند...

تنها راهحل این موضوع شناخت خود است...وتجزیه و تحلیل صفات خوب و بد در رفتار....و در نهایت تغییر کلی در رفتار و عواطف..

می دانید چون خانواده شما در اول زیاد صمیمی نبودند و بعد به فکر جبران این کمبود افتاده اند......این رفتارها در شما شکل گرفته است..
اصلا هم حس غریبی نیست....من خودم در تا سن7 1سالگی درست مانند شما بودم..