نقل قول نوشته اصلی توسط shad
سورنای عزیز... خیلی جالبه که این بحث هنوز ادامه داره.. ما نمی تونیم کسی رو تغییر بدیم اما این بحث خوبیش اینه که حداقل خانمها به این فکر می کنن که «یعنی میشه ما هم برای زندگی مشترکمون بار بزرگتری رو برداریم؟!» خیلی ها به این نتیجه می رسن که، بله می تونم، و خیلی ها هم به این نتیجه که ، هر کاری تا حالا هم کردم زیاد بوده...
الان زمانه ای نیست که بشه به روش 50 سال گذشته زندگی کرد، نمیشه که نشست و به جون کندن یکی دیگه نگاه کرد! کوچکترین کاری که میشه انجام داد اینه که از طرف مقابل انتظار و توقع «خودکشی» نداشته باشیم! باور داشته باشیم شخصی که میخوایم باهاش زندگی کنیم یک انسانه، نه یک مرد! انسانی که شرایطش مثل من بوده! پس هر چقدر که من توان دارم اون هم داره، هر چقدر که من به خودم حق میدم از اون متوقع باشم اون هم این حق رو داره که از من متوقع باشه..
درسته من خودم خانمم، اما از اینکه احساس کنم در ساختن زندگی مشترکمون فقط یک نظاره گر ساده بودم، متنفرم..

سلام شاد، سلام
خیلی خوشحالم که اینجای، خیلی خوشحالم که سلامت اینجایی.
من دارم از تالار می رم و واسه این می خوام به جمع بندی برسم. واسه همین دوباره این موضوع رو که یکی ادامه داده بود رو پی گرفتم.
ممنونم که اینقدر وسیع و گسترده نگاه می کنی. شاد سوال من از بچه ها اینه، آیا انتظار این رو داشتن که یه دختری که کار داشته و تحصیلات داشته مثل من قبل از زندگی مشترکش دغدغه تامین داشته باشه (قبل از زندگی مشترک) توقع زیادیه؟