من یک فراری هستم....

[فرشته مهربان]

سلام

شاد عزیز

احساست را زیبا بیان می کنی ، تأثیر گذار ، اما مبهم .

اگه بخوای با هم همدل باشیم ، و اگر بتونیم حداقل با گفتن ناگفته های دلت سبک بالت کنیم و

اگر هم شد ، راهی و حرفی که آرامت کند از دوستان بشنوی ، نیاز است کمی واضح تر بگی ،

جزئیات لازم نیست ، فقط کافیه بگی دقیقاً چی آزارت میده ، از چی نگرانی ، و چی وکی شد

که سر رشته از دستت خارج شد ؟ و مهمتر از همه از زندگی و آینده چی میخوای که یا فکر

می کنی نیست ، یا می ترسی که نشه .

بهتر نیست حداقل دوستان همدردیت را با واضح تر گفتن ، از سرگردانی در بیاری ، تا باهات

همراه بشن ، با همدردی و همدلی ، و تنها نباشی .

بزار ما هم بخشی از این کوله بار غم و تنهائیت را به دوش بکشیم ،

وگرنه به چه دردی میخوریم ..... ؟؟!!

نزار احساس کنیم برای تو به هیچ دردی نمی خوریم .

شادی و آرامشت را از صمیم قلبم از خدا می خواهم

*