اشو - آزاد بودن از ترس ، یگانه كیفیت لازم برای شناخت خدا ، شادمانی و حقیقت است . در آسمان قدم بگذار . تمام ترسها را دور بریز، زیراهمه آنها دروغین هستند . از ماجرای زندگی باتمام خطرها و ناامنی هایش لذت ببر . در حقیقت زندگی به سبب خطرها و ناامنی هایش زیباست .
گل پلاستیكی در خطر نیست . گل واقعی است كه زندگی اش را در خطر سپری میكند. بسی با ارزش تر است كه فقط یك روز از صبح تا شب زنده باشی و سپس گلبرگهایت برزید . با شور و احساس در برابر خورشید و در زیر آسمان فقط برای یك روز زنده بودن بسیار پر معنا تر است تا یك گل پلاستیكی بودن و هزاران سال زندگی كردن. این نوع زندگی ، اصلا زندگی نیست .
مهم ، طول زندگی نیست ، عرض و كیفیت زندگی مهم است .
تو باید مشعل زندگیت را از هر دو طرف آن روشن كنی . بگذار زندگیت كمی كوتاه اما سرشار از زندگی باشد . این نوع زندگی تو را از طعم خدا و از طعم جاودانگی آگاه خواهد ساخت .
اشو -طبیعت را پرستش كن. رفتن به معبد و مسجد، رفتن به جایی است ساخته دست انسان. به جنگل برو! به كنار رودخانه برو! به دریا برو! آنگاه به جایی خواهی رفت كه ساخته دست خداست. اگر به آفرینش خداوند نزدیك شوی، به خدا نزدیك تر می شوی. آنگاه كه آفرینش خدا را پرستش می كنی... این تنها راه پرستش اوست. خدا نادیدنی است. اما آفرینش او را می توان دید. آفرینش او باید پل میان تو و او باشد.
با پرستش آفرنیش خداوند، آرام آرام از حضور فراگیر او آگاه می شوی. از حضور او در یك درخت، در یك تخته سنگ، در یك مرد و در یك انسان آگاه می شوی. اما نخست پرستش كن، زیرا پرستشت به تو كمك خواهد كرد آن حضور راببینی. آنگاه خدا كمابیش دیدنی و ملموس می شود. می توانی او را لمس كنی.
و لحظه ای كه بتوانی خدا را این چنین از ژرفای وجودت احساس كنی، دگرگون می شوی. جزیی از خدا می شوی. در خدا نیست و با او یكی می شوی.
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)