بی انگیزگی !! بعد 6 سال !!

[کنجکاو]

سلام
متشکرم از برادر خوبم نقاب
و دلایل شما کاملا واضح و جالب بود من لذت بردم چون چیزی دور از حقیقت نبود جمع بندی شما هم تقریبا در ابتدای پست بسیار صحیح بود ولی کامل نبود یعنی احساس کردم کامل نبود اگر شما با نزدیک با من اشنا بودید
متوجه میشدید من چه طور ادمی هستم و نیاز به تائید دیگران ندارم به هیج وجه ولی در این مورد
حدس شما بسیار درست بود من در این مورد از تائید و تشویق دیگران بسیار خرسند و نیرو مند میشدم .
وتنها چیزی که منو نارا حت نمیکنه کنایه دیگرانه ولی بازم در این مورد درست حدس زدین
کنایه در رابطه با زبان و تضعیف کردن روحبه بیشترین عامل موثر در بی انگیزگی من بود.
چون من نه که بگم خود خواهم ها ولی همیشه دوست دارم از همه بالا تر باشم این تو ذاتمه
و وقتی میبینم کسی خیلی موفق از من بالا تره بازم نه که بهش حسودیم بشم ولی تنها چیزی که فکر میکنم
اینه که چرا من نه چرا من از اون بالا تر نباشم .
بخاطر همین هم همیشه تو مدرسه از همه بالاتر (شاگرد اول،دوم یا سوم) بودم و هم....
عزیزان روانشناس و کارشناس ارشد هایی که خیلی خبره باشن را حت میتونن از حرف های هر کس به شخصیتش پی ببرن>>سوئ تفاهم نشه.
و در کللم اخر وقتی خودم می بینم نمیتونم به خودم افتخار کنم این برام .....
البته چیز مهمی نیست که اول باشی یا پنجم یا دهم ولی برای شخصیتی مثل من مهمه در صورتی که ده نفر دیگه هستن که سطح فهم زبانشون از من هم پایین تره ولی من در این مورد بالا تر از خودم را بیشتر میبینم تا پیش برم نه پایین تر از خودم ر وکه پسرف کنم.
بقول فروید اگه اشتباه نکم یه جا خوندم : به اینده بنگر تا پیش رفت کنی به گذشته ننگر تا پسرفت کنی ؟؟یه چیزی تو همین مایه ها
متشرم بازم اگه سوالی بود من..... خدمتم
وبازم عاجزانه منتظر کمک های شکا دوستان هستم