هنر ربطی به پرویی و کم رویی نداره . انسان هنرمند با هنر متولد می شود و به هر حال به نوعی آن را ارائه می کند .شعر می گوید - قالی می بافد - هنرپیشه می شود و...نوشته اصلی توسط کنجکاو
تو خودت باید بدانی که تمایل داری و عاشق کار بازیگری هستی یا نه ؟ به هر روی این از جذابیتهای هنر هفتم است که جوانان را به سمت خود می کشاند . دنیای جالبی است . حس شهرت طلبی و معروفیت و چهره شدن و....
اما همه ی اینها پشتکار و عشق می خواهد و کنار آمدن با مافیای سینما و....
به یاد دارم دختری را که عاشق سینما بود و عاشق تر که هنرپیشه شود و چه بازیچه ای شده بود در دستان مافیای سینما و بزرگان آن . دخترک را ساعت 5 صبح هم که می دیدی هفت صد قلم ارایش داشت و فکر می کرد اگر رانندگی یاد بگیرد بازی کردنش در فیلمهای درجه یک حتمی است . طفلک راننده هم شد اما هیچوقت هنرپیشه نشد حتی به عنوان سیاهی لشگر هم از وی استفاده نکردند . تنها بازیچه دستان فلان سوپر استار مرد سینمای ایران شد و از اغوش این یکی به آغوش آن یکی می افتاد به امید رسیدن به یک نقش کوچک و... .
این را نگفتم که نامید شوی بلکه تعریف کردم که با آگاهی در این راه قدم برداری .
موفق باشی در هر جا که هستی چه جلوی دوربین و چه پشت دوربین .








پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)