سلام ، فرهاد پندار هستم ،کاتب اصوات عشق و سالک نور حقیقت در این آرامشگاه به امید صیقل روح و آموختن آمدم .
صیقلی کن صیقلی کن ، صیقلی
تا در او انوار قدسی رو دهد
عکس حوری و پری در او جهد
امروز در اولین تایپکم می خواهم ضمن آنکه چهار زانو و لازده در خدمتتان نشسته ام ، از قهر بگویم تا با هم راه پرهیز از قهر را بیاموزیم ،
برخی از حکیمان روح و روان گفته اند ،قهر از واکنشهای طبیعی انسان است که به صورت سرشتی، ژنتیکی یا محیطی به افراد منتقل میشود تا جایی که افراد در موقعیتهای یکسان به شکلهای گوناگونی قهر میکنند. کودک، زن یا مرد تفاوتی نمیکند، همه این افراد در موقعیتهایی که با ناکامی مواجه میشوند یا به نیازهای مطلوب خود دست پیدا نمیکنند، برای ادای حق و... به درجات متعددی متوسل به قهر میشوند. بنا بر گفتههای پزشکان محقق ، قهر در روابطی که افراد انتظارات بیشتری از هم دارند و در تعاملات بیشتر هستند به مراتب، بیشتر رخ میدهد. کنشها و واکنشها، خواسته یا ناخواسته افراد را به سمت قهر سوق میدهد.
حکیمان معتقدند قهر و عوامل ایجاد آن استرسزا هستند. اغلب افرادی که سعی میکنند با توسل به قهر به سمت خواسته خود قدمی مثبت بردارند متحمل استرسهای زیادی میشوند. هجوم افکار منفی و خیالبافی و ا ضطراب از جمله تبعات قهر هستند اما با این حال در زندگی امروزه به نظر میرسد افراد بیشتر به قهر تن میدهند که کمحوصلگی و بیارزش شدن روابط میتواند از جمله دلایل آن باشد.
حال سوال این است : چگونه از قهر ، آن هم قهر های دراز مدت که لطمه فراوانی به روابط بین افراد می زند مخصوصا در بین ذوج هایی که براحتی به این آفت خانمان سوز تن می دهند ، جلوگیری کرد ،آیا با گفتگو ؟ در اینصورت باید گفت قهر حاصل همه گفتگو ها ی بی نتیحه است . شما بگوئید چگونه از قهر بپرهیزیم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)