همه عشق ها از حوادث پیش پا افتاده شروع می شوند و یک شرایط عاشقانه بوجود می آید که بنام عشق می شناسیم و در بسیاری ، شرایط عاشقانه فقط تا شرایط عاشقانه بعدی ادامه پیدا می کند چرا که هیچ چیز ابدی نیست ،حتی تپش قلب عاشق ترین مرد برای زیباترین زن .
اساسا نه دل بستن دو دلداده چیزی را در جهان تغیر می دهد و نه جدایی دو دلداده چیزی را از جهان می کاهد، این سیر ، همه از حوادث پیش پا افتاده بوجود می آید، به همین دلیل همه عشق های تاریخ جهان حتی به اندازه سوراخ شدن لایه اوزون هم بر زمین اثری نداشته است بنابر این از عشق نباید یک ایدولوژی ساخت ، عاشقی به عشق باید دوام داشته باشد نه به وفاداری.
می گویند عمر مفید پروانه ها یک روز است ، در همین یک روز بد نیا می آیند ، عاشق می شوند ، بچه دار می شوند ، به هیچ چیز هم فکر نمی کنند فقط پرواز می کنند و به گل ها بوسه می زنند، پروانه ها در همان یک روز از ما انسانها عمر مفید بیشتری دارند ، چه خوب می شد ماهم به اندازه عمر یک روز یک پرواه می زیستیم ، راستی حجم زمان عاشقانه عمر ما چقدر است ؟







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)