نت برداری از همدردی

[سارا بانو]

سخنی است که بیش از آن بی ارج و بها شده که تو آن را خوار کنی

احساسی است ولی آنقدر بی ارزش شده که تو آن را تحقیر کنی

امیدی است ولی آنقدر به نومیدی می ماند که تو نیز آن را فراموش کرده ای

من آنچه را که دیگران عشق می نامند نمی توانم به تو تقدیم کنم.

ولی آیا

پرسشی که از قلب سرچشمه گرفته باشد و آسمان هم از پذیرفتن آن درنگ نکند مقبول خاطر عزیز تو نخواهد بود؟

این اشتیاقی است که پروانه در وصل شمع دارد.

آرزوی شب تیره در وصال فردای روشن است.

پس با تمام وجودم همه احساسم را در قلبم مشت می کنم و با بلندترین صدایی که از حنجره ام خارج می شود .
فریاد می زنم ..فریاد می زنم...

"علی .....علی جان علی من همسرم شوهر بینهایت مهربانم دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم"

**همسر عزیزم...