آرزو جان
تصمیماتت خیلی خوبه
این که یک بار دیگه به شوهرت فرصت بدی ، اونم در شرایطی که تغییراتی مثبت در خودت هم ایجاد کنی ( فرصت دادن و کنار اومدن فعال ، نه منفعل ) به شما آرامش خواهد داد ، و حداقل ، هم برای خودت خوبه که حرکتی در وجود خودت داشتی و بار وجدانی از این که شاید کوتاهی کردی از بین میره ، هم برای همسرت که اینجوری اتمام حجت میشه بهش .
اما یه نکته : از این که در ذهن شوهرت چی میگذره و به عبارتی حرفهای ناگفته اش در رابطه با این روند و احتمالاً شما و زندگیش چیه غافل مباش ، و در پی یافتن بهترین راه کار و روش برای به حرف آوردن اون باش .
پیشنهاد می کنم باب بحث دوستانه رو باهاش باز کن و به عنوان یک موضوع مورد بحث از او جویا شوی و به بحث بکشونی در مورد این که چه چیزی رابطه بین یک زن و شوهر رو سرد می کنه ؟، چی باعث میشه که مثلاً زنی به شوهرش خیانت بکنه ؟ ( شما از خیانت زنها بپرس تا در این میان به این بهانه اصل موضوع خیانت و علت اون پیش بیاد )
با برنامه هایی که در پیش گرفتی و همچنین عملی کردن این پیشنهاد ، از برزخ عذاب روحی و غم و ناراحتی که رو خودت و زندگیت و فرزند و شوهرت اثر نامطلوب داره بیرون میایی .
خوشحالم تصمیم گرفتی که از این دایره رکود و بلاتکلیفی و احساس ناتوانی و یأس و ناخشنودی بیرون بیایی و حرکت مثبتی داشته باشی . همین خودش بهت روحیه میده .
آفــــــــــــــــرین![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)