سلام jahangard ،
از اسمی که واسه ی خودت انتخاب کردی معلومه که به سفر ، دنیا دیدن و کسب تجربه علاقه داری و این محشره ....
می دونی چرا ؟ چون زندگی یه سفر سراسر تجربه است . یه سفر مهیج و پر از خاطرات خوب و بد که اون رو دوست داشتنی و ما رو بزرگ می کنه ... و باور کن زندگی برای همه همینطوره ... واسه همین هم هست که یه جوون 20 ساله علیرغم شور و انرژی که داره اغلب نمی تونه به اندازه ی یک پیر 70 ساله (که حتی ممکنه به نظر فرتوت بیاد) در مورد زندگی قضاوت بجا و عاقلانه تری داشته باشه ....

می خوام یه حقیقتی رو بهت بگم :
خیلی وقتها بوده که احساس کردم آن چنان زمین خوردم که بلند شدنم غیرممکنه ... اما بعد در کمال ناباوری محکمتر و توانا تر از قبل ازجام بلند شدم
(افتادم و عاقبت چنین بود بی بند ، نگیرد آدمی پند)... ....
و می دونم این فقط من نیستم که چون گاهی سربه هوام یا چون توی تاریکی راه می افتم یا چون راهو درست بلد نیستم یا چون ... زمین می خورم بلکه زمین خوردن و بلند شدن یکی از نقشهای اساسی انسانهاست ...

اصلا می دونی چیه ؟ به نظر من ارزش آدما به زمین خوردن اوناست مشروط بر اینکه وقتی از جاشون بلند می شن خودشونو نبازن و یا اینکه دوباره از یک سوراخ گزیده نشن و یا ....

عزیزم ؛
باید به خودت ببالی که همین حالا فهمیدی باید در روشت تجدید نظر کنی . الان دیگه نوبت اینه که محکم و قوی از جات بلند شی تا ببینی که چقدر بزرگ شدی ... به خودت اعتماد کن ... نترس و مطمئن باش این تجربه سنگین می تونه چراغ راهت باشه برای یک زندگی بهتر... ...

موفق باشی