«سپندارمذ»، يکي از امشاسپندان جاوداني مونث است. او مظهر پاکي، فروتني، محبت، عشق، خلوص و پارسايي اهورامزداست و در عالم مادي ،نگهباني زمين و زنان نيک با اوست از اينرو جشن سپندارمذگان که در پنجمين روز از ماه اسفند در ايران باستان که برابر با 29 بهمن خورشيدي است برگزار ميشود،جشني براي بزرگداشت مقام زن و زمين است.
سپنتا آرميتي (سپندارمذ)، نماد پاکي،فروتني،محبت و نام يکي ديگر از امشاسپندان،چهارمين آنهاست.
سپندارمذ را در پهلوي سپندارمت، در اوستا سپنتا آرميتي ودر فارسي سپندارمذ، سپندارمد، اسپندارمد، اسپندارمذ، سفندارمذ ميگويند.
در فرهنگ ايراني همه روزهاي سال فرخنده بوده و ايرانيان هر زمان که نام ماه و روز،يکي ميشده را به جشن مينشستهاند از جمله اين روزها پنجمين روز از ماه اسفند بوده که بنا به دگرگونيهايي که امروز در گاهشمار زردشتي به وجود آمده است ايرانيان 29 بهمن را روزي براي پاسداشت سپندارمذ مدانند.
در اين روز مردان و پسران به همسران و مادران خود هديه ميدهند و از آنان قدرداني ميکنند.«بيدمشک»،گل ويژه سپنتا آرميتي است.
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)