نقل قول نوشته اصلی توسط Petersool
سلام به همه دوستان
والله اینکه بخواین احساس رو به زبون مادری و غیرمادری بیان کنید
به تسلط و عادت شما به زبون بر می گرده
یه دلیله ولی دلیل جالبی از نظر من نیست
چون ازوا و عشق به دلیل همراهی و همدلی هست و می تونه خیلی عمیق باشه
آیا شما کسی که حتی جونش رو هم براتون فدا می کنه به خاطر زبونش می زارید کنار
کمی تو عشق باید عدالت هم باشه.
مشکل من این هست که ما هموطنایی که هم زبونیم خیلی راحت با زبون مادری خودمون به هم دروغ می گیم
خیلی مادی و تجملاتی هستیم...دلیل اینکه من تو این بحث اومدم به خاطر اینکه با هر کسی حرف زدم ظاهر بین و مادی بوده...
سلام،

در مورد همراهی و همدلی باهات موافقم...

اما اینکه بیان و ابراز احساسات به میزان تسلط و عادت به یک زبان برمیگرده، نه با این موافق نیستم...

در این زمینه، نه تنها من، بلکه دوستانی غیر ایرانی‌ دارم که مثل من فکر می‌کنن و معتقدن احساساتی‌ که از عمق وجود انسان نشات گرفته باشه، ابرازش تنها با زبان مادری امکان پذیره، چرا که هر کلمه در زبان مادری، نه تنها با خودش بار معنایی داره بلکه یک بار احساسی‌ نا‌ خود آگاه هم با خودش داره...و این دقیقا این تمایز رو به وجود میاره...

اگرچه، این صرفاً یک ترجیح شخصی هست به این معنی‌ که من اگر نتوانم همدلی پیدا کنم که همزبانم باشه، بنا به این فرض که به هر حال مجبورم همدلی پیدا کنم، در اون صورت زبان برام مهم نخواهد بود...

و البته این موضوع تا حدی هم بر میگرده به طرز فکر فرد...

برای مثال، دوستی‌ آلمانی‌ دارم که مثل من فکر میکنه و به این قضیه معتقده و دوستی‌ دیگر که به این قضیه معتقد نیست و البته استدلالش هم این هست که برای س ک س، نیازی به صحبت کردن نیست...

بنابرین، من فکر می‌کنم این به طرز فکر افراد هم بستگی داره...

و البته از نظر فرهنگی‌ هم، من به شخصه با خیلی‌ از مسائل این‌ها نمیتونم کنار بیام...

که این دیگه خیلی‌ ربطی‌ به ایرانی‌ و خارجی‌ بودن نداره...چون در این مورد با خیلی‌ از ایرانیها هم اینجا نمیتونم کنار بیام...

K