تبریک به مناسبت ثبت عید نوروز

[THEN]

بیانیه‌ی نوروز

به‌نام خداوند جان ‌و خرد

[align=justify]1. پس از چند سال تلاش پی‌گیر ایرانیان و ایرانی‌تباران در سراسر جهان، سرانجام جشن بزرگ نوروز، هم‌زمان با یکم فروردین‌ماه برابر با 21 مارس، به عنوان «روز جهانی نوروز» در مجمع عمومی سازمان ملل به رسمیت شناخته شد. مجمع عمومی سازمان ملل در روز 4/12/88 قطع‌نامه‌ی «روز جهانی نوروز» را در چارچوب ماده‌ی 49 دستورکارِ خود و تحت عنوان «فرهنگ صلح» به تصویب رساند و برای نخستین‌بار در تاریخ این سازمان، نوروز ایرانی را به‌عنوان یک مناسبت بین‌المللی رسمیت داد. این قطع‌نامه که با هم‌کاری مشترک کشورهای ایران، آذربایجان، افغانستان، تاجیکستان، ترکیه، ترکمنستان، قزاقستان و قرقیزستان آماده شده بود، مورد حمایت عمومی کشورهای عضو سازمان قرار گرفت و به اتفاق آرا به تصویب رسید. قابل توجه است که سه کشور هند، آلبانی و مقدونیه نیز در روز رای‌گیری به کشورهای تهیه‌کننده‌ی این قطع‌نامه پیوستند در حالی كه پیش از آن، دو كشور تاجیكستان و افغانستان به علت عدم عضویت كشورشان در كنوانسیون میراث معنوی از این همراهی باز مانده بودند. به باور ما، چه شاهد حضور كشورهای هم‌فرهنگِ تاجیكستان و افغانستان - كه در سخت‌ترین دوره‌های تاریخی سركوب و كشتار حكومت‌های بلشویكی و طالبانی نگذاشتند آتشِ دیرینه‌سالِ نوروز در كشورشان خاموش شود - در این مناسبت نباشیم و چه كشوری هم‌چون تركیه - كه تا كمتر از یك دهه پیش، حضور بیش از بیست‌و‌پنج میلیون کرد را در کشور خود انکار می‌کرد و به آن‌ها ترک‌های کوهستانی لقب داده بود و میراث ارزشمند کهن آن‌ها با سایر ایرانیان، یعنی نوروز، را ممنوع و هرگونه بزرگداشت آن را به شدت سرکوب می‌کرد – در كنار وارثان فرهنگ و تمدن ایرانِ بزرگ قرار گرفته باشد، ثبتِ جهانی نوروز تحولی نوین در هم‌گرایی منطقه‌ای کشورهای هم‌تبار، هم‌فرهنگ و هم‌تاریخِ آسیای مركزی و آسیای جنوب غربی خواهد بود.

بی‌تردید مردمانِ حوزه‌ی جغرافیایی‌ای كه آن را به نام فلات ایران می‌شناسیم و در حقیقت بازماندگان ایرانِ بزرگ كهن هستند، از آنان كه هم‌چنان درونِ مرزهای كنونی هستند تا آنانی كه چندین پاره شده‌اند هم‌چون کردها، تات‌ها، بلوچ‌ها، تركمن‌ها، و آنانی كه به كل از دیگران جدا شده‌اند هم‌چون ارمنی‌ها و گرجی‌ها، تاجیک‌ها، پشتون‌ها، اوستیایی‌های قفقاز ـ که خود را هم‌چنان ایرانی می‌نامند ـ همه و همه از اشتراکات بسیارِ تاریخی، فرهنگی و سنت و آداب و رسوم برخوردار هستند و پراکندگی و جدایی بخش‌هایی از آنان تنها در 200 سال گذشته، به‌گونه‌ای ساختگی و مصنوعی و به دست استعمارگران روسیه و انگلستان و نه خواستِ مردم آن مناطق بوده است.[/align]



بند دوم این بیانیه رو هم می تونید در لینک زیر ببینید:

http://iranboom.ir/didehban/mirase-manavi/336-bay-32-anjoman-noroz.html