این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت
چون آب به جویبار و چون باد به دشت
هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت
روزی که نیامدهست و روزی که گذشت
سلام به همه همراهان نیک اندیشم
نخست از همه عزیزانم به خاطر غیبت پیش بینی نشده ام عذر می خواهم. همه چیزدست به دست هم داده بودند. که توفیق زیارت شما عزیزان را در نوروز 1389 از دست بدهم.(انشاء الله دیگر پیش نیاید)
جا دارد از کیوان و نقاب عزیز و همچنین سایر اعضایی که با همیاری خود تالار همدردی را بیش از پیش رونق بخشیدن، تشکر و قدردانی کنم.
موجب خرسندی هست که تالارهمدری وابسته به هیچ شخصی نیست. و این برایند مثبت جمعی هست که تالار همدردی را غنی کرده است. این نشان می دهد که خودکنترلی ، مسئولیت و دلسوزی همه اعضاء هست که موجب پابرجایی و رشد تالار همدردی هست. امیدوارم به عکس آنها هم به مرور شکل بگیرد و هیچ شخصی هم وابسته و معتاد تالار همدردی نباشد.
امسال فرصت بیشتری به خانواده صبور و مهربانم اختصاص دادم. آنهایی که همیشه با گذشت از انتظارات و توقعاتشان برایم فرصت بودن با شما همدردان را فراهم کردند. که متاسفانه هرگز نتوانستم قدردانشان باشم. و لطفشون بیش از آنی هست که بتوانم جبران کنم.
در اینجا از همه عزیزانی هم که با ایمیل، پیام خصوصی یا در تالار همدردی اظهار لطف کردند و به مناسبت نوروز 1389 پیام تبریک ارسال نمودند، صمیمانه تشکر و قدردانی می کنم و متقابلا آرزوی موفقیت روز افزون در این سال را برای همه آنها خواهانم. از اینکه نتوانستم تک تک به اظهار لطف آنها پاسخ گویم پوزش می خواهم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)