شیوه های انتقاد سازنده

[baby]

به نظر شما دلیل این غم و رنج در کسی که نقد را پذیرفته و حتی از نقاد هم ممنون شده و.... چیست ؟

بنظر من از اونجا که همه ما دوست داریم مورد پذیرش دیگران واقع بشیم ، وقتی انتقادی می شنویم ، اما یه غمی هم در دلمون قرار می گیره.

البته این قانون یه تبصره هم داره و اون اینکه وقتی فرد در مسیر خودسازی قرار میگیره و خودش طالبه که ازش انتقاد بشه تا نقاط ضعفش رو بشناسه و رفعشون کنه ، حالا نه تنها دلگیر نمیشه که خوشحال هم میشه. این بستگی به تمرین و قوی شدن روح داره.
یادم نمی ره در یه مصاحبه شغلی ، یه مدیری یه دفعه وسط سوالهای فنی و تخصصی بهم گفت چرا آستینت اینقدر چرکه؟!!!! (با اینکه چرک هم نبود) ودرسته که اون می خواست عکس العمل منو ارزیابی کنه اما به شدت به من برخورد و با یه مکث نسبتا طولانی هم تونستم پاسخی بهشون بدم.
من در برهه هائی از زمان از دوستام میخوام که منو توصیف کنن و موارد مثبت ومنفی رو از دید خودشون برام بگن ، در این حالتها اصلا دلگیر نمیشم و ازشون بابت این وقتی که گذاشتن ممنون میشم.