شیوه های انتقاد سازنده

[فرشته مهربان]

ممنون از جناب نقاب

آنچه از بنده اذعان شد ، یک غم پنهان در لایه های درونه که اغلب کسانی که پذیرنده بودند را با این حال دیدم . اما

همه جا استثناء هم داریم ، البته محور بحث ما استثناها نیست ( همچنین بحث ما روی انتقاد سازنده و به جا

است )

خود بنده از زمانی ( نوجوانی ) که خود شخصاً خود را در معرض نقد گذاشتم ( دفترهایی هر ساله برای این کار

تنظیم کرده و در اختیار دوستان قرار می دادم تا نظرشان را بگویند و... ) به خود می گفتم اگر عیبی را بهت گفتند و

دیدی در تو نیست ، با روی باز تشکر کن چون متوجه شده ای که اون مورد یه عیبه و از آن به بعد مواظبی که در تو

ایجاد نشه ، و اگر هم آن عیب در تو بود که خوشحال باش که متوجه شدی و در صدد رفع آن برآ پس در هر دو صورت

خوشحال باش . اما گاه در مورد عیوبی که به نظرم جدی بوده ته وجودم این غم از این که چرا چنین بوده و من خبر

نداشته ام پیش می آمد و همین هم به تفحص وادارم کرد و نتیجه حاصله شد دریافتهایی که ارائه شد .

باز هم ممنون