آنی جانمرسی که توجه میکنید
خوشبختانه من مشکل خاصی ندارم . حریم های شخصی خودم هم به اندازه کافی خط قرمز داره و مدیریت این خط قرمزها نیز تا حالا که به نظر خودم با موفقیت همراه بوده .به کسی اجازه دخالت نمیدم ولی از اون طرف خیلی ها رو طرف مشورتم قرار میدم .
در خیلی موارد هم چشم رو میگم کار خودم رو هم میکنم و اگر لازم باشه به طرفم می فهمونم که زیاده روی کرده .
به شخصه هم تمایل ندارم خودم رو قاطی مسائل بقیه کنم و واسه خودم دردسر درست کنم .
در واقع مساله من اینه که تا چه حد خودم رو درگیر نکنم درسته ؟
این که من میدونم خواهرم و دوستم و همکارم و ... (نه به گفته خودش بلکه بر اساس شواهد) مشکلی داره و من احتمالا میتونم کمکش کنم ولی اون نه تنها از من درخواستی نکرده بلکه مشکلش رو هم کتمان میکنه ، در چنین شرایطی وظیفه من چیه ؟ پیش قدم شدن من به معنی دخالت یا توهین به شخصیت و مدیریت فرد نیست ؟
یا عمه و خاله من (طفلک عمه و خاله من به زور باید ازشون حرف بکشی) بدون اینکه من مساله ام رو واسشون بگم (از طریق کلاغ ها ) سعی در راهنمایی کردن دارند ، این رو باید بگذاریم به حساب چی دلسوزی یا دخالت ؟







مرسی که توجه میکنید
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)