سلام آخه دختر خوب من به تو چی بگم
اخه مگه دیونه ای که داری این همه خودت رو عذاب می دی
البته می دونم که چه حالی داری و کاملا هم درکت می کنم
من هم توی یه شرایطی شبیه تو بودم اون هم حدود 9 سال از من بزرگتر بودم و من هم اشتباه تو رو کردم و علاقه ام رو بهش گفتم شاید به قول تو تا پای التماس هم رفتم البته اون پسر عمه ام نبود یعنی هیچ نسبتی با اون نداشتم یکی از آشناهام بود ولی اون هم اولش با من خیلی خوب بود و حدود یک ماه با هم رابطه داشتیم به هم دیکه اس ام اس می زدیم و یه جورایی شده بود هم رویاهای من اما من نمی دونم چرا یهو منو ول کرد و رفت با اینکه خورد شده بودم اما با این حال بهش التماس کردم که ای کاش نمی کردم چون به حز خورد کردن و کوچیک کردن خودم هیچی برام نداشت
به هر حال فکر می کتم وقتی پسرا به یه سنی بالای 28 برسن چیزی به اسم احساسات هم توی اونها می میره همشون اینجوری ان به نطر من یه مدت بهش کم محلی کن وقتی که تو خودت رو طوری نشون می دی که عاشقشی و بهش نیاز داری اون هم بیشتر تو رو عذاب می ده چون یکی از خصلتهای بد مردا همینه که دنبال یه سوژه می گردن که فقط دخترا رو اذیت کنن اصلا بهش محل نزار اگه هم اون رو دیدی سریع یا رویت رو ازش برگردون یا اصلا از اونجا برو یه حای دیگه من بهت قول میدم که اگه یه مدت اینجوری کتی و حالت انسانهایی مغرور رو به خودت بگیری و یه حوری نشون بدی که اصلا وجودت برات مهم نیست کم کم خودش به طرفت میاد البته به شرطی که بعد از یه مدت دوباره سعی نکنی بهش بفهمونی که دوستش داری این کار دو تا نتیجه داره
1- کم کم بهش حس نفرت پیدا می کنی چون یه ضرب المثل چینی می گه کسانی که به شدت عشق می روزند به شدت هم احساس نفرت می کنن اینجوری خیلی راحت تر از اون چیزی که فکر ش رو بکنی می تونی فراموشش کنی
2- پسرا از دخترای مغرور خیلی خوششون میاد اگه اینجوری رفتار کنی کم کم خودش به طرفت جذب می شه

امیدوارم بتونی موفق بشی و دل پسر عمه ات رو به دست بیاری