به نظر من كم كم بهش نزديك شو وسريع اصل مطلب رو بهش نگو. مثلاً اول چند مورد مثلاً سئوال داري ازش بهش تلفن كن. سئوالهاي روزمره و درسي و ... كه خودت بايد پيدا كني. وقتي هم كه توي فاميل جمع مي شوي سعي كن كه باهاش صميمي درددل كني و از اين در و اون در حرف بزني. اگر واقعاً‌به سمتت تمايل داشته باشه اون هم با تو حرف مي زنه و رابطه كم كم شكل مي گيره. اونوقت تو راحت تر مي توني هدفت رو بگي. اگر هم تمايلي به تو نداشته باشه كه بهت رو نمي ده و بهتره كه از طرق ديگه( مثلا خواستگاري مادرت از مادرش) عمل كني. البته نبايد رابطه ات با او اينقدر زياد شود كه وارد محيط احساسي و عاطفي شويد و نتوانيد درست تصميم بگيريد اما بايد به او اين اجازه را بدهيد تا در مورد شما و حرفهاي شما و شخصيت شما فكر كند و خودش تصميم بگيرد كه آيا دلش مي خواهد به سمت شما بيايد يا نه. جواب نود درصد دختران زماني كه پسري به انها مي گويد با من دوست مي شوي؟ نه! است. پس مستقيم از اين كلمه استفاده نكن.
ضمناً مسئوليت خوب يا بد بودن اين كار به عهده خودت است.