من از تالار می روم ؛ خداحافظی های اعضایی كه از تالار می روند

[THEN]

[align=justify]سلام به بی دل عزیز، و گل مریم نازنین

مهربونا شما هیچ می دونید چقدر در تالار همدردی منحصر بفرد هستید که به این راحتی می گید خداحافظ؟؟

می دونید وقتی نیستید جای خالیتون رو کسی نمی تونه پر کنه؟

کدوم یکی از ما مثل بی دل با هرجمله ای لبخند رو به چهره بقیه میشونه؟ کدوم یکیمون قلب پاک و صاف و ساده ای مثل گل مریم داره؟

در طی این یک سالی که عضو همدردی بودم، دیدم که هر موقع یکی میره جای خالیش همیشه پیداست و بقیه نمی تونن ویژگی های منحصر بفردش رو پوشش بدن. گردآفرید، سورنا، زهرا (موعود)، راهگشا (نقاب)، طاهره، و همه دوستانی که یا بصورت دائم یا موقت خداحافظی کردند، و یا فعالیتشون رو کمتر کردند.

خلاصه من که خداحافظی هیچکدوم از شما رو قبول ندارم و به جاش می گم: به امید دیدار.

به قول راهگشا، از خداحافظی ها دلگیر نمی شیم .

چون همیشه در یادمون باقی می مونید و منتظریم که بر گردید و با یه سلام دوباره دل دوستهاتون رو شاد می کنید.

ای کاش باور کنیم هیچ انسان یا فضایی کامل نیست، هرجا و با هرکس که باشیم، به هرحال یک سری نقایص همراه با رابطه ها هستند و قدرت ما انسان ها در تلاش برای حل مسائل نمود پیدا می کنه، پس همدردی می تونه یک کارگاه آموزشی ارزشمند باشه.

همتون رو دوست دارم و امیدوارم مثل یه خانواده همیشه در کنار همدیگه باشیم (و خداحافظی هامون موقت باشن)، و همونطور که اگه از همسر، پدر، مادر، خواهر، یا برادرتون دلخور شدید، خونه رو با همه خوبی ها، شادی ها، خاطرات زیبا و ... ول نمی کنید و برید، بچه های همدردی رو هم از حضور سبزتون محروم نکنید.

البته استراحت و دوری موقت برای هممون لازمه، و امیدورام به زودی با انرژی و سرحال برگردید و بگید: سلام[/align]