تاپیکتون رو از اول خوندم. واقعا متاثر شدم. از طرفی هم خوشحال شدم که زودتر از دست این خانواده راحت شدید و کار به جاهای باریک تر نکشید.
زندگی روی خوش هم داره. امیدوارم هر چه زودتر آرامش خودتون رو پیدا کنید تا بتونید روی خوشش رو ببینید.
اگه گفتن این خاطرات آرومتون می کنه، ما هم شنونده خوبی هستیم.
اما نگرانی ما از اینه که گفتنشون، بیشتر آزارتون بده. اگر چنین هست، سعی کن واقعا دیگه بهش فکر نکنی.
به هر حال، دوستان خوب این تالار؛ شنونده و راهنمای خوبی هستند.








علاقه مندی ها (Bookmarks)