ببین غزاله جان، من حرفم سر قسمتی از نیازهاست که با همسرت ارضا نمی شه.
نه سر خوش گذرونی در حالی که بتونی با همسرت بری خوش گذرونی.
خودت داری می گی در عمل نشانه ای از تعهد و وفاداری و ...
من می گم زمانی که در عمل این تعهد و وفاداری رو ببینی، اما اون قسمتی که تو نمی تونی ارضاش کنی (یا اون نمی تونه) آزاد باشید.
فرض کن تو به شدت اهل گردشی و همسرت به شدت گوشه نشین.
آیا از نیازت می گذری؟؟ یا با گروهی که اهل گردش هستن می ری بیرون؟ (مسلما توی این گروه هم دوستانی پیدا می کنی که باهاشون شادی، اما فقط دوست هستن. نه چیزی فراتر)
حالا بر عکس باشه چی؟
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)