ممنونم آقای جعفری ...
ملاکهای من از نظر خودم خیلی راحت هستن :
1- ایمان (+ خوش اخلاق + به دیگران و من احترام بگذاره)
2- فردی خود ساخته (شغل مناسبی داشته باشه)
3-سطح فکرمون با هم بخوره (تفاهم داشته باشیم (توانایی تحمل تفاوتها))
4- خانوادش خوب باشن
5- مادر و پدرم راضی باشن (البته باید خودش زحمت راضی کردن خانوادم رو بکشه)
مشکل اساسی اینه که معیارای خانوادم برای راضی شدن اصلا معیارای من نیستن ... برای همین نمی تونم راحت تصمیم بگیرم من زیاد به مسائل مادی اهمیت نمیدم ولی خانوادم براشون اهمیت داره ...
میتونم بین این دو نفری که مطرح کردم بگم که :
1- (ا.م= آشنای اینترنتی) :
1- ایمانش در حد معمولی .. اخلاقش : خوبه در حدی که به همه کمک میکنه .. احترام : به پدر و مادر احترام خاصی داره و من هم تا به حال ازش بی احترامی ندیدم
2-چون شهر خودشون نبوده و سعی کرده روی پای خودش بایسته میشد گفت خودساخته هست ولی چون مدرکش دیپلم هست و الان سرباز(5 ماهه سرباز هست) شغلی نداره
3-همیشه توی مسائل کنار اومدیم یا من یا اون به حرفهای هم گوش میدیم و یک نفر قانع میشه تفاوتها رو هم توانایی تحملش رو داشتیم همیشه با صحبت مشکلات رو حل کردیم و هرجا که کسی قانع نشده به یک بزرگتر رجوع کردیم
4-طی تحقیقات پدرم خانوادشون خوبه همسایه ها و معتمد محله از اونها به خوبی یاد کرده
5- پدرم مخالف جدی و سرسخت با ازدواج باهاشه چون میگه مرد عمل نیست و فقط حرف میزنه (در حالی که من میگم اگه بهش فرصت بدین به حرفاش عمل میکنه نظرم اینه که فقط ما فراتر از سنش ازش توقع داریم)








علاقه مندی ها (Bookmarks)