بّه نظر من شما به دوست پسر قبلیتون وابسته بودید

چون عشق رهایی می طلبه نه خواستن برای خود

شما همونقدر که بدونین دوست پسر قبلیتون خوب و خوش هست کافیه ،

شما با این تفکر بهتر بود که هرگز ازدواج نمی کردین تا کس دیگه ای هم اسیر احساس شما نشه ،ولی الان که ازدواج کرده اید باید بگم که شما فقط و فقط وفقط در مقابل همسرتون مسئولید ،هر موقع که اون اقا یادتون می افته ،بهترین کار اینه که یاد چشمای معصوم همسرتون بیافتید که ایا میتونید بدون شرم بهش نگاه بکنید؟